Postanowienie II AKzw 997/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 997/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie M. S. s. A. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn.akt II Kow 391/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24.04.2014r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce nie uwzględnił wniosku skazanego M. S. o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zambrowie w sprawie II K 93/11 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, że ma zapewnioną pracę w sezonie letnim, będzie mógł spłacić zadłużenie alimentacyjne. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jego treść nie dostarcza argumentów, które byłyby w stanie podważyć zaskarżone rozstrzygnięcie. Sąd Okręgowy prawidłowo, zgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego ustalił i ocenił okoliczności sprawy. W ich świetle nie sposób zaś nabrać przekonania, że w stosunku do M. S. kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego byłaby wystarczająca dla realizacji stawianych jej celów. Skazany jest osobą niepoprawną, wykonanie kary będącej przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie było wcześniej warunkowo zawieszone, jednak stosowane w warunkach wolnościowych oddziaływania resocjalizacyjne nie były dla niego dolegliwe i nie ukształtowały w nim obowiązku przestrzegania porządku prawnego. W okresie próby zachowywał się on nagannie, nadużywał alkoholu i wywoływał awantury domowe. Zważywszy zaś, że M. S. skazany został za przestępstwo niealimentacji, jego obecne zapewnienia i deklaracje słowne o podjęciu pracy i płaceniu alimentów nie są wiarygodne i nie wystarczą, aby uznać, iż orzeczona kara może być przez niego odbyta w warunkach wolnościowych, w systemie dozoru elektronicznego. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.