Postanowienie II AKzw 993/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 993/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. S. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 28 kwietnia 2014r. (IV Kow. 186/14/pr) w przedmiocie odmowy zwolnienia od uiszczenia opłaty od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw postanawia zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnić skazanego P. S. z obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014r. odmówił skazanemu P. S. zwolnienia go z obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Postanowienie to zaskarżył skazany, który ponownie przedstawiając swoją sytuację materialną, rodzinną, zdrowotną i osobistą, wniósł o zwolnienie go od tego obowiązku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie skazanego zasługuje na uwzględnienie. Skazany nie posiada żadnego majątku ani dochodów, czego nie kwestionuje Sąd Okręgowy, a zatem uiszczenie przez niego opłaty jest niemożliwe, a nie tylko zbyt uciążliwe, jak wymaga tego ustawa (art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w zw. z art. 623 kpk). Nakazuje to zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zwolnienie skazanego z obowiązku uiszczenia tej opłaty. Sąd Apelacyjny nie podziela argumentów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z następujących powodów: 1. Twierdzenie, iż rodzina skazanego może go wspomóc w opłaceniu wniosku nie jest przekonywujące w świetle treści wywiadu środowiskowego. 2. Wywód, iż ustawodawca znając sytuację skazanych nie zwolnił ich z obowiązku uiszczenia opłaty, co winno skutkować brakiem zwolnienia także ze strony sądu, jest o tyle nietrafiony, że przecież w zakładach karnych przebywają także ludzie, dla których uiszczenie opłaty od wniosku nie jest zbyt uciążliwe. Do nich właśnie adresowany jest ten obowiązek. 3. Faktem jest, że osoba pozbawiona wolności nie ponosi kosztów utrzymania, ale przez to nie uzyskuje środków na uiszczenie opłaty, które mogłaby zdobyć tylko poprzez odpłatne zatrudnienie, na co jednak wpływu nie ma. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.