Postanowienie II AKzw 988/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 988/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie K. D. Sz. s. D. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt III Kow 1124/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu K. D. Sz. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Wskazał na zaangażowanie w proces resocjalizacji, społeczne wykonywanie pracy w charakterze sprzątającego i krytyczny stosunek do popełnionych czynów. Podał, że w środowisku lokalnym znany jest jako osoba życzliwa i unikająca problemów. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola stanowiska Sądu I instancji, przez pryzmat okoliczności wynikających ze zgromadzonych dowodów, nie może prowadzić do podważenia zaskarżonego orzeczenia. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy trafnie stwierdził, iż prognoza kryminologiczno-społeczna dotycząca K. D. Sz. pozostaje negatywna, co uniemożliwia jego warunkowe zwolnienie. Sąd I instancji rozważył przy tym zarówno okoliczności pozytywne dla skazanego, jak i negatywne, wynikające z opinii penitencjarnej i innych dokumentów zawartych w aktach sprawy. Stwierdzić należy, że wprawdzie zachowanie skazanego na przestrzeni całego pobytu w zakładzie karnym jest poprawne, nie był on karany dyscyplinarnie, otrzymywał liczne wnioski nagrodowe, wykonuje prace społeczne i podejmuje starania o zatrudnienie oraz przejawia krytyczny stosunek do popełnionych czynów, niemniej okoliczności te – zważywszy na fakt, że skazany funkcjonuje w rygorach zakładu karnego – nie mogą świadczyć automatycznie o dodatniej prognozie kryminologicznej i nie dają wystarczającej podstawy do zastosowania instytucji warunkowego zwolnienia. W niniejszej sprawie sąd penitencjarny słusznie uznał, iż waga okoliczności negatywnych dotyczących K. D. Sz. determinuje na obecnym etapie procesu resocjalizacji kierunek prognozy kryminologicznej i nie pozwala uznać jej za dodatnią. Biorąc bowiem pod uwagę stopień demoralizacji skazanego wynikający z faktu wielokrotnej karalności, w tym w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k., okoliczności popełnionych czynów, w tym z użyciem przemocy i korzystanie z negatywnym skutkiem z instytucji probacji w postaci warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane z uwagi na popełnienie przez skazanego w okresie próby kolejnego przestępstwa, nie sposób stwierdzić, że proces resocjalizacji skazanego został już zakończony z pozytywnym skutkiem, wyrażającym się obiektywnym przekonaniem, że skazany będzie przestrzegał na wolności porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełni kolejnego przestępstwa. Tym bardziej, że skazany nie zaangażował się w pełni w proces resocjalizacji, karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym, nie jest zainteresowany odbywaniem kary w systemie programowanego oddziaływania. Nie korzystał też z zezwoleń na czasowe opuszczenie jednostki, zatem trudno przewidzieć jak będzie zachowywał się na wolności. Mając na względzie całość powyższych okoliczności, Sąd Apelacyjny, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego, orzekł jak na wstępie.