Postanowienie II AKzw 986/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 986/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie D. M. zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 12 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 389/14/el w przedmiocie zmiany postanowienia w trybie art.24 § 1 kkw na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2014r. sygn. akt III Kow 389/14/el w ten sposób, że udzielił skazanemu zezwolenia na odbycie dodatkowej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 7 marca 2014r., sygn. akt VII K 56/14 z art. 178a§1 i 4 k.k. poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego i w pozostałym zakresie postanowienie z dnia 17 lutego 2014r. pozostawił bez zmian. Rozstrzygnięcie to w całości na niekorzyść skazanego D. M. zaskarżył prokurator. Na podstawie art. 1§ 2 k.k.w., art. 427 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: --- STRONA 2 --- - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia określonych w treści art. 6 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U z 2007 r., Nr 191, poz. 1366 z późniejszymi zmianami) a polegający na przyjęciu, iż posiadanie przez skazanego stałego miejsca pobytu, istnienie warunków technicznych, względy bezpieczeństwa, stopień demoralizacji oraz fakt odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego orzeczonej w innej sprawie przez Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 17 lutego 2014 r. (sygn. akt III Kow 389/14/el) przemawiają za udzieleniem skazanemu D. M. zezwolenia na odbycie kary pozbawienie wolności w systemie dozoru elektronicznego w rozumieniu treści art. 6 ust 1 i 3 cyt. Ustawy, podczas gdy właściwa ocena wszystkich kryteriów, których spełnienie jest niezbędne do udzielenia tegoż zwolnienia, a w szczególności fakt 7 - krotnej karalności sądowej począwszy od 2002 r., bezskuteczność stosowanych środków probacji, fakt wprowadzenia w błąd Sądu Okręgowego w Olsztynie w dniu 17 lutego 2014 r. udzielającego wymienionemu zwolnienia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego poprzez zatajenie, iż w tym samym czasie było prowadzone postępowanie karne o popełnienie kolejnego przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 k.k. przed Sądem Rejonowym w Suwałkach oraz negatywna postawa życiowa skazanego przemawiają przeciwko udzieleniu wymienionemu tegoż zwolnienia. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i odmowę udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 24 k.k.w. daje sądowi, w postępowaniu wykonawczym, możliwość w każdym czasie uchylenia lub zmiany poprzedniego postanowienia, jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia. Nie ulega wątpliwości, że na gruncie art. 24 § 1 k.k.w. chodzi o ujawnienie się bądź zaistnienie takich okoliczności, dotyczących ustawowych podstaw podlegającego reformacji orzeczenia, które - gdyby były znane lub istniały w czasie jego wydawania - spowodowałyby wydanie postanowienia innej treści niż to, które wówczas zapadło. Zatem będą to tylko takie okoliczności, które mogą w istotny sposób rzutować na treść konkretnego rozstrzygnięcia, --- STRONA 3 --- wydanego wcześniej w postępowaniu wykonawczym na podstawie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego, a nie w ogóle na sytuację skazanego w tym postępowaniu. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że po wydaniu postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2014r. sygn. akt III Kow 389/14/el ujawniły się nowe nieznane Sądowi okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w postaci wydania przez Sąd Rejonowy w Suwałkach wyroku z dnia 7 marca 2014r. skazującego M. M. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uwzględniając nowy wymiar kary zmienił postanowienie z dnia 17 lutego 2014r. sygn. akt III Kow 389/14/el udzielając skazanemu także zezwolenia na odbycie dodatkowej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 7 marca 2014r., sygn.. akt VII K 56/14 z art. 178a§1 i 4 k.k. poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego i w pozostałym zakresie postanowienie z dnia 17 lutego 2014r. pozostawił bez zmian. Niezrozumiałym jest stanowisko Prokuratora, który nie zgadza się z decyzją Sądu uznając że D. M. nie zasługuje na dobrodziejstwo skorzystania z instytucji odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego w kolejnej sprawie skoro wcześniej nie kwestionował postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbywania kary w wymiarze 3 miesięcy w sprawie II K 421/13 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego i przychylił się do wniosku o udzielenie takowego zezwolenia uznając zatem że w stosunku do tego skazanego cele kary mogą być osiągnięte w warunkach kontrolowanej wolności. Zdaniem Sądu Apelacyjnego prawidłowo oceniono zarówno stopień demoralizacji skazanego, jak i całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego wpływających na prognozę kryminologiczną, dochodząc do słusznego wniosku o możliwości odbywania przez skazanego kar pozbawienia wolności poza zakładem karnym. Uzasadnione jest w tym przedmiocie stanowisko Sądu meriti wyrażone w postanowieniu z dnia 17 lutego 2014r. sygn. akt III kow 389/14/el, że ani względy bezpieczeństwa, ani stopień demoralizacji skazanego, a także szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Także w ocenie Sądu Apelacyjnego dozór elektroniczny w skuteczny sposób umożliwi kontrolę zachowania skazanego i przyspieszy proces jego readaptacji społecznej. Dlatego też należało orzec jak w sentencji.