Postanowienie II AKzw 982/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 982/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie T. M. s. I. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 maja 2014 r. sygn.akt IV Kow 903/14/wz w przedmiocie odmowy zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wskazanym powyżej postanowieniem, Sąd Okręgowy w Białymstoku nie uwzględnił wniosku skazanego T. M. o zwolnienie go od uiszczenia opłaty sądowej. Skarżąc to orzeczenie skazany wnosił o jego zmianę, podnosząc, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych ze złożeniem wniosku o warunkowe zwolnienie. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Skazany składając wniosek o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności powinien liczyć się z koniecznością wniesienia opłaty sądowej. Ponadto z informacji uzyskanej z zakładu karnego wynika, iż skazany otrzymywał wpływy pieniężne a zatem dysponował wystarczającą kwotą pieniędzy. Skazany otrzymał zwrot podatku i do dyspozycji na dzień 30.04.2014 r. posiadał kwotę 229.40 złotych (k. 7). Uzyskane środki finansowe pozostawały w jego dyspozycji i mogły zostać przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z złożeniem wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia. Twierdzenia skarżącego o konieczności wydatkowania uzyskanej sumy pieniężnej na inne cele są całkowicie gołosłowne i nie zostały wykazane stosownymi dowodami. Z tych też względów nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. W tym stanie rzeczy należało uznać, że bez zbytniej uciążliwości jest on w stanie uiścić stosowną opłatę sądową. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w postanowieniu.