Postanowienie II AKzw 980/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 980/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie K. Sz. s. M. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 539/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu K. Sz. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany wnosząc o jego uchylenie, z uwagi na to, że Sąd I instancji dokonał błędnych ustaleń faktycznych i nie wziął pod uwagę informacji o śmierci jego matki. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd I instancji, wprawdzie nie rozważył okoliczności podniesionych przez skazanego na posiedzeniu w dniu 6 maja 2014 r., z których wynika, że matka skazanego zmarła przed terminem posiedzenia, a zatem odpadła możliwość opieki z jej strony nad babcią skazanego. Niemniej jednak okoliczności te nie dawały podstaw do automatycznego uwzględnienia wniosku skazanego, gdyż zachodzą uzasadnione wątpliwości, czy skazany wykorzysta przerwę zgodnie z jej deklarowanym celem, jak również, czy przebywając na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego, co nakazuje odmowę zastosowania wobec skazanego fakultatywnej wszak w świetle w/w przepisu instytucji. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że skazany jest osobą zdemoralizowaną. Już w okresie szkolnym stwarzał problemy wychowawcze. Skazany przejawiał nieprawidłowe zachowania – sięgał po alkohol, narkotyki. Dokonywał drobnych kradzieży, brał udział w bójkach i rozbojach. Decyzją Sądu Rejonowego dla Nieletnich został skierowany do placówki wychowawczej. Przebywał w dwóch ośrodkach szkolono-wychowawczych. Skazany już z jako dorosły był wielokrotnie karany sądownie za groźby, naruszenie nietykalności cielesnej, kradzieże. Przed osadzeniem nie pracował, sporadycznie podejmował prace dorywcze. Także zachowanie skazanego w zakładzie karnym nie jest bez zarzutu. Skazany przestrzega porządku i dyscypliny w stopniu dostatecznym, był też wielokrotnie karany dyscyplinarnie. W tym stanie rzeczy, także zdaniem Sądu Apelacyjnego wykluczone jest udzielenie skazanemu przerwy w karze. Mając to na względzie orzeczono jak na wstępie.