Postanowienie II AKzw 978/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 978/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie M. C. s. P. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 6 maja 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 492/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił skazanemu M. C. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany podnosząc, iż jego obecny stan zdrowia przemawia za udzieleniem mu przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. --- STRONA 2 --- W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 153 § 1 k.k.w. w zw. z art. 150 § 1 k.k.w. przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności ze względów zdrowotnych jest udzielana jedynie obligatoryjnie w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary. Sąd udziela zatem przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy ustali istnienie u skazanego choroby o ostrym przebiegu, powodującej u niego poważne zmiany czynnościowe i organiczne ustroju, stwarzające trudności w szybkim jej wyleczeniu, jeżeli choroba ta - w przypadku osadzenia skazanego w zakładzie karnym, w tym również w oddziale szpitalnym takiego zakładu - przy uwzględnieniu konkretnych, osobniczych właściwości jego organizmu, stwarza realną możliwość dalszego pogorszenia stanu zdrowia. Chodzi o sytuację, w której charakter choroby lub rozmiar doznanego uszkodzenia ciała są tego rodzaju, że - z uwagi na brak odpowiedniej interwencji medycznej w warunkach pozbawienia wolności lub co najmniej znacznego utrudnienia w stosowaniu zaleconego sposobu leczenia - osiągnięcie rezultatów zapewniających uniknięcie zagrożenia życia lub spowodowania dla zdrowia skazanego poważnego niebezpieczeństwa nie jest możliwe (zob. postanowienie SN z dnia 21 lutego 1995 r., WZ 35/95, OSNKW 1995, nr 7-8, poz. 52, LEX nr 20757). Mając na względzie powyższe, Sąd penitencjarny trafnie ustalił, iż stan zdrowia skazanego, na chwilę obecną, nie uniemożliwia mu odbywanie kary pozbawienia wolności. W świetle załączonego do akt świadectwa lekarskiego (k. 15) stan zdrowia skazanego jest stabilny i może on być leczony w zakładzie karnym. Skazany ma zapewnioną opiekę medyczną adekwatną do jego schorzeń. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.