Postanowienie II AKzw 976/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 976/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Danuty Dąbrowskiej - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie K. Ś. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 8 maja 2014 r. sygn.akt II Kow 375/14 (uch/el) w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. zmienić zaskarżone postanowienie w pkt 3 w ten sposób, że zaliczyć skazanemu na poczet kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Augustowie w sprawie II K 648/12 okres objęty systemem dozoru elektronicznego od dnia 23.09.2013r. do dnia 08.05.2014r., uznając karę pozbawienia wolności w tym zakresie za wykonaną, 2. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Suwałkach postanowieniem z dnia 08.05.2014r. uchylił K. Ś. zezwolenie na odbycie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności (orzeczonej przez Sąd Rejonowego w Augustowie w sprawie II K 648/12) poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, udzielone postanowieniem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 20.09.2013r., sygn. akt II Kow 826/13/el; zarządził niezwłoczne usunięcie stacjonarnego --- STRONA 2 --- urządzenia monitorującego i nadajnika oraz polecił doprowadzić skazanego do zakładu karnego; nie zaliczył skazanemu na poczet w/w kary okresu kary odbywanej w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygniecie to zaskarżył skazany, wnosząc o jego uchylenie i umożliwienie mu odbycia całości kary w systemie dozoru elektronicznego. Wskazał, że uchylenie zezwolenia na 5 dni przed ukończeniem odbywania kary w tym systemie stanowi dla niego zbyt drastyczny środek represji, nie jest uzasadnione względami bezpieczeństwa, prewencyjnymi ani ekonomicznymi. W uzasadnieniu środka odwoławczego skarżący przyznał, że nie zawsze wywiązywał się należycie z nałożonych obowiązków, jednak nie robił tego umyślnie. Ponadto skoro kurator od początku miał zastrzeżenia co do jego zachowania, to uchylenie zezwolenia powinno nastąpić wcześniej, a nie przed końcem odbywania kary. W ocenie skazanego nie ma przekonujących okoliczności przemawiających za potrzebą jego osadzenia w zakładzie karnym, z jednoczesnym niezaliczeniem całego okresu trwania dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest co do istoty niezasadne, jednak spowodowało częściową zmianę zaskarżonego postanowienia. Sąd penitencjarny w niniejszej sprawie słusznie skonstatował, iż kara pozbawienia wolności wykonywana względem K. Ś. poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie jest wystarczająca dla realizacji stawianych jej celów. Skazany był pouczony o prawach i obowiązkach wynikających z odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego, w tym pozostawania w miejscu stałego pobytu w wyznaczonym przez sąd czasie. Od początku odbywania kary naruszał ten obowiązek, opuszczając wyznaczone miejsce pobytu poza przedziałami czasu wynikającymi z orzeczenia sądu. Ponadto nadużywał środków odurzających, nie pracował, niewłaściwie zachowywał w miejscu zamieszkania. Nadto nie reagował na udzielane mu przez kuratora ostrzeżenia. Bez wątpienia taka postawa nie świadczy o prawidłowym przebiegu resocjalizacji, a skoro tak, niezbędna jest izolacja skazanego i wdrażanie społecznie pożądanych postaw w warunkach zakładu karnego. Wydaje się, że dopiero wówczas orzeczona kara spełni swe cele. Zaskarżone postanowienie należało natomiast zmienić na korzyść skazanego w części dotyczącej zaliczenia na poczet orzeczonej kary okresu objętego systemem dozoru elektronicznego. Stanowisko sądu penitencjarnego, iż z uwagi na wielokrotne i rażące naruszanie przez skazanego warunków odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego, --- STRONA 3 --- brak jest podstaw do zaliczenia tego okresu na poczet kary pozbawienia wolności, nie jest prawidłowe. Wprawdzie art. 30 ustawy z 07.09.2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego uprawnia sąd penitencjarny do rozstrzygnięcia, jaką część kary uznaje się za wykonaną, jednak niezaliczenie okresu dozoru możliwe jest w sytuacjach wyjątkowych, spowodowanych w szczególności oddaleniem się skazanego z miejsca dozoru na dłuższy okres. W przedmiotowej sprawie nie kwestionując, że skazany naruszał ustalony harmonogram, to jego nieobecności były krótkotrwałe, w większości przypadków kilku- lub kilkunastominutowe. Takie zachowanie, aczkolwiek spowodowało uchylenia zezwolenia, nie daje podstaw do niezaliczenia okresu odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego na poczet kary. Przyznać należy rację skarżącemu, że skoro sąd penitencjarny uchylił przedmiotowe zezwolenie dopiero po 7 miesiącach odbywania kary w tym systemie, to niezaliczenie w całości tego okresu byłoby dla niego krzywdzące. W ocenie Sądu Apelacyjnego zaliczeniu na poczet kary powinien podlegać cały okres objęty systemem dozoru elektronicznego, tj. do dnia usunięcia nadajnika z nogi skazanego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.