Postanowienie II AKzw 975/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 975/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku –Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie P. H. s. R. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 maja 2014 r. sygn. akt III Kow 1198/14/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu P. H. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany powołując się na bardzo dobrą opinię z zakładu karnego oraz sprecyzowane plany na przyszłość. Deklarował przestrzeganie prawa na wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku skarżącego kontrola odwoławcza nie mogła skutkować odmienną oceną wniosku skazanego o warunkowe zwolnienie, niż ta której dokonał Sąd penitencjarny. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy dokonał trafnej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzony z tej analizy wniosek o braku podstaw do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługuje na pełną aprobatę. Sąd Okręgowy trafnie ustalił, iż suma wszystkich okoliczności związanych z postawą skazanego, jego właściwościami i warunkami osobistymi, ocenianych w kontekście wielokrotnej karalności za czyny tego samego rodzaju popełnione pod wpływem alkoholu, nie pozwala na określenie w stosunku do niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Na obecnym etapie wykonywania kary nie można uzyskać obiektywnego przekonania, co do właściwego zachowania skazanego na wolności, a w szczególności, że będzie nie popełni on kolejny raz przestępstwa. Tym bardziej, że skazany nie przejawia zbytniego krytycyzmu wobec swojego dotychczasowego zachowania na wolności i popełnionych przestępstw. Oczywiście docenić należy starania, jakie skazany podejmuje celem wykazania, że proces jego resocjalizacji przebiega w prawidłowym kierunku, o czym świadczy m.in. poprawne zachowanie w izolacji. Jednakże analiza całokształtu wskazanych wyżej okoliczności prowadzi do przekonania, iż na obecnym etapie wykonywania kary pozbawienia wolności warunkowe zwolnienie skazanego byłoby przedwczesne. Słuszne jest zatem pozostawienie skazanego w zakładzie karnym celem kontynuowania procesu resocjalizacji. W tych okolicznościach, podzielając stanowisko zajęte przez Sąd I instancji, Sąd Apelacyjny orzekł ja na wstępie.