Postanowienie II AKzw 973/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 973/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie P. G. s. R. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 maja 2014 r. sygn. akt III Kow 956/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu P. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Wskazał na nieodległy termin końca kary, pozytywne zachowanie w zakładzie karnym, fakt, iż był wielokrotnie nagradzany. Powołał się ponadto na stan swojego zdrowia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd I instancji rozpoznając wniosek P. G., w kontekście przesłanek determinujących warunkowe przedterminowe zwolnienie, nie pominął żadnej istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Przeanalizował wszystkie elementy, które mają wpływ na ustalenie kierunku prognozy kryminologicznej i trafnie uznał, że na obecnym etapie postępowania wykonawczego, nie dają one podstaw do przyjęcia, aby była ona pozytywna. Osobiste przeświadczenie skarżącego o zakończeniu procesu resocjalizacji nie może przedmiotowego stanowiska podważyć. Wskazać należy, że skazany nie wykazuje zainteresowania procesem resocjalizacji. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym. Nie uczestniczy w systemie przepustkowym. Wprawdzie w kontaktach z przełożonymi przejawia postawę regulaminową, niemniej jednak stopień przestrzegania przez niego porządku i dyscypliny należy ocenić jako przeciętny. Skazany był zarówno nagradzany jak i karany dyscyplinarnie. W dniu 8.10.2013 r. został zdegradowany z podgrupy R-2 do R-1 za pozytywny wynik na obecność środka odurzającego w organizmie i skierowany do odbywania kary w jednostce penitencjarnej typu zamkniętego. Nie bez znaczenia jest też okoliczność, że skazany jest osobą wielokrotnie karaną, a stosowane wobec niego różne formy oddziaływań, w tym środek probacji w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kar nie przyniosły rezultatu. Skazany nie potrafił również wykorzystać danej mu szansy, jaką było zezwolenie na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego poza zakładem karnym – zostało ono odwołane. Także okoliczności popełnionych przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i stwierdzone uzależnienie od środków odurzających przemawiają za potrzebą wzmożonych oddziaływań resocjalizacyjnych. Tym samym zasadny jest jeszcze dalszy pobyt skazanego w zakładzie karnym. Okoliczności dotyczące sytuacji zdrowotnej skazanego są bezprzedmiotowe w świetle ustawowych przesłanek warunkowego zwolnienia. W opisanym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.