Postanowienie II AKzw 972/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 972/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie S. P. R. s. J. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt III Kow 939/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu S. P. R. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Podniósł, że decyzja Sądu jest niesprawiedliwa i krzywdząca. Podał, że w zakładzie karnym zrozumiał wiele błędów i krzywd wyrządzonych osobom poszkodowanym, a po opuszczeniu zakładu karnego zamierza podjąć terapię dla osób uzależnionych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Warunkowe zwolnienie może nastąpić jedynie wówczas, gdy wobec skazanego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczno – społeczna, która jest konstruowana w oparciu o ocenę wszystkich okoliczności z art. 77 § 1 k.k. i musi uzasadniać przekonanie, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności zaś nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd penitencjarny w stosunku do S. P. R. prawidłowo ocenił całość okoliczności istotnych w świetle przesłanek określonych w art. 77 § 1 k.k. i zasadnie ustalił, że sformułowanie pozytywnej prognozy co do zachowania skazanego na wolności, na obecnym etapie wykonania kary, nie jest możliwe, wykazując zarazem w przekonujący sposób jakie okoliczności stoją temu na przeszkodzie. Sąd Okręgowy miał na uwadze nie tylko wielość popełnionych przez skazanego przestępstw i okoliczności ich popełnienia oraz negatywną opinię środowiskowa, ale również zachowanie skazanego w zakładzie karnym, które w świetle ukarania dyscyplinarnego i zdegradowania do odbywania kary w zakładzie typu zamkniętego jawi się, co najwyżej, jako przeciętne. Nie bez znaczenia jest też uzależnienie skazanego od środków psychoaktywnych, na tle którego doszło do w/w degradacji. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu Apelacyjnego zaskarżone postanowienie jest trafne, a zażalenie stanowi wyłącznie dowolną, a zatem nieskuteczną polemikę ze stanowiskiem Sądu Okręgowego. Nie znajdując zatem podstaw do zmiany skarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny utrzymał je w mocy.