Postanowienie II AKzw 971/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 971/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie P. D. Z. s. R. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 911/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie nie uwzględnił wniosku skazanego P. D. Z. w przedmiocie udzielenia mu warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany wskazując na pozytywne przejawy procesu jego resocjalizacji. Powołał się na poprawne zachowanie w zakładzie karnym i krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Podstawą warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza kryminologiczna, konstruowana w oparciu o ocenę wszystkich okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., która musi uzasadniać przekonanie, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd penitencjarny prawidłowo ocenił przesłanki wymienione w art. 77 § 1 k.k. i trafnie ustalił, że na obecnym etapie wykonania kary, warunkowe zwolnienie P. D. Z. nie jest możliwe z uwagi na brak takiej prognozy, wskazując szczegółowo jakie okoliczności stoją temu na przeszkodzie. Zażalenie w którym skazany przedstawia subiektywną ocenę własnej osoby oraz deklaruje, że cele kary zostały już wobec niego osiągnięte, nie daje obiektywnych podstaw do podważenia stanowiska Sądu Okręgowego. W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie.