Postanowienie II AKzw 970/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 970/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie K. O. s. B. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt III Kow 894/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu K. O. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Wskazał na konieczność udzielenia pomocy konkubinie i wykonania remontu domu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności wskazane w zażaleniu były już przedmiotem oceny sądu orzekającego i nie wymagają ponownej analizy. Stanowisko Sądu Okręgowego, iż brak jest podstaw do udzielenia skazanemu przerwy w karze jest w pełni trafne. Skarżący zaś nie przywołuje żadnych nowych argumentów, które mogłyby podważyć zaskarżone orzeczenie. --- STRONA 2 --- Należy podnieść, że ciężar ujemnych skutków osadzenia skazanego w zakładzie karnym nie jest tego rodzaju, aby w żaden inny sposób niż poprzez udzielenie przerwy w karze nie można było im zaradzić. Z wywiadu środowiskowego wynika, że konkubina skazanego ma zapewnione warunki bytowe. Zamieszkuje z dziećmi w domu matki, utrzymuje się z alimentów i zasiłku rodzinnego. Opłaty związane z domem regulowane są przez matkę konkubiny. Nie kwestionując natomiast, że budynek w którym zamieszkuje konkubina skazanego wraz z dziećmi wymaga gruntownego remontu, wskazać należy, iż sytuacja ta jest zadawniona i istniała na długo przed osadzeniem skazanego w zakładzie karnym. Obecnie, w krótkim okresie ewentualnej przerwy skazany nie byłby w stanie przeprowadzić koniecznego remontu, zwłaszcza, że ani on sam ani jego konkubina wraz z matką nie dysponują wystarczającymi środkami finansowymi pozwalającymi na szybkie przeprowadzenie prac. W tych okolicznościach brak jest podstaw, aby odstąpić od zasady bezzwłocznego i ciągłego wykonywania kary pozbawienia wolności i dlatego też orzeczono jak na wstępie.