Postanowienie II AKzw 967/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 967/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie M. Sz. s. T. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 6 maja 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 475/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Łomży odmówił skazanemu M. Sz. udzielenia warunkowego zwolnienia z wykonania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 07.09.2014 r. Zażalenie na to postanowienie wywiódł skazany podnosząc, iż jego dobre zachowanie w zakładzie karnym przemawia za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego jako pozbawione podstaw nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd penitencjarny dokonał trafnej oceny postawy skazanego przez pryzmat wszystkich ustawowych przesłanek wynikających z treści art. 77 § 1 kk. Sąd Apelacyjny w pełni podzielił ustalenia Sądu Okręgowego, iż właściwości i warunki osobiste skazanego oceniane przez pryzmat dotychczasowego trybu życia jakie wiódł przed osadzeniem związanego z nadużywaniem alkoholu wskazują, iż skazany w chwili obecnej nie daje jeszcze żadnej gwarancji właściwego zachowania na wolności, a w szczególności, że będzie przestrzegał on porządku prawnego i nie dopuści się kolejnego przestępstwa Jakkolwiek opinia penitencjarna wskazuje na dobre i stabilne funkcjonowanie skazanego w trakcie wykonywania kary, to do sformułowania pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej nie stanowi wystarczającej podstawy. Samo poprawne funkcjonowanie w warunkach izolacji nie może być oceniane w oderwaniu od pozostałych okoliczności o których mowa w wart 77 § 1 kk.. Prawidłowe funkcjonowanie osoby uzależnionej od alkoholu w warunkach wzmożonego rygoru i odizolowania od czynników demoralizujących nie można odnosić do warunków wolnościowych. Tym bardziej, że czyny, których się dopuścił skazany mają ścisły związek z jego nałogiem, a skazany po udzieleniu mu ewentualnego warunkowego zwolnienia powróciłby do rodziny, a zatem do miejsca popełnienia przestępstwa. Reasumując, w świetle całokształtu okoliczności istniejących w chwili obecnej – także zdaniem Sądu Apelacyjnego – należy stwierdzić, iż na tym etapie wykonywania kary pozbawienia wolności skazany nie daje jeszcze wystarczającej gwarancji do twierdzenia, że będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.