Teza / krótkie omówienie
odmowy warunkowego zwolnienia
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn.akt II AKzw 966/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie D. N. s. A. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 358/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Łomży odmówił skazanemu D. N. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 11.03.2017 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany podnosząc, iż w czasie odbywania kary pozbawienia wolności zrozumiał naganność swego postępowania i żałuje swoich czynów. Wskazał na swoje zaangażowanie w proces resocjalizacyjny. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Warunkowe zwolnienie jest instytucją wyjątkową, znajdującą zastosowanie jedynie w przypadku, gdy łączna analiza przesłanek zawartych w art. 77 § 1 kk takich jak: postawa skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz
--- STRONA 2 ---
zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy wywiódł, iż skazany nie spełnia przesłanki, o jakiej mowa w art. 77 § 1 kk. Niemniej jednak dokonana przez ten Sąd ocena zachowania skazanego w warunkach zakładu karnego budzi poważne zastrzeżenia. Nie sposób jest bowiem uznać, że skazany nie wyróżnia się niczym szczególnym, czy też przejawia zbyt małe zaangażowanie w proces resocjalizacyjny, skoro odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, a z wyznaczonych zadań wywiązuje się bardzo dobrze, był nagradzany regulaminowo, nie deklaruje przynależności do tzw. podkultury więziennej, chętnie zgłasza się do prac społecznych na rzecz oddziału mieszkalnego, pracuje nieodpłatnie jako wydający posiłki, pełni w oddziale mieszkalnym obowiązki funkcyjnego, krytycznie wypowiada się na temat popełnionych przestępstw i deklaruje chęć zmiany dotychczasowego życia. Te okoliczności świadczą, iż proces resocjalizacji skazanego przebiega pozytywnie. Co prawda skazany raz został ukarany dyscyplinarnie, niemniej jednak, biorąc pod uwagę całokształt jego zachowania w zakładzie karnym należy uznać, iż miało to charakter incydentalny. Niemniej jednak, jakkolwiek zachowanie skazanego kształtuje się na dobrym poziomie, to jednak Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ustalił, że nie jest to okoliczność wystarczająca do określenia pozytywnej prognozy kryminologicznej. Nie kwestionując pozytywnych aspektów wpływających na ocenę właściwości i warunków osobistych skazanego, na które powołuje się skarżący, nie sposób również pominąć dotychczasowego sposobu życia skazanego jak i okoliczności popełnionych czynów, które negatywnie rzutują na ocenę postawy skazanego. Skazany dwukrotnie dopuścił się przestępstwa rozboju. Będąc skazanym już na karę z warunkowym jej zawieszeniem, w okresie próby popełnił kolejne przestępstwo tego samego rodzaju, co skutkowało zarządzeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Z tych względów w chwili obecnej brak jest jeszcze przekonania, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego i nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem. Jego pozytywne zachowanie w zakładzie karnym musi zostać jeszcze utrwalone, tak by w przyszłości stało się możliwe podjęcie odmiennej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Białymstoku#II AKzw 966/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w#art. 437 § 1 k.p.k.#art. 77 § 1 kk#art. 77 § 1 kk.