Postanowienie II AKzw 960/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 960/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie A. Sz. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn.akt II Ko 88/14 (II K 33/12) w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. nie uwzględnił wniosku skazanego A. Sz. o odroczenie wykonania kary 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie II K 33/12 . Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył obrońca skazanego w całości zarzucają mu: - obrazę przepisów postępowania, tj. art. 151 § 1 kkw poprzez przyjęcie, że nie zachodzą pozytywne przesłanki do uwzględnienia wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności, --- STRONA 2 --- Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odroczenie skazanemu wykonania kary 2 lat pozbawienia wolności, ewentualnie o jego uchylenie w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy jako pozbawione podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, który to mogłyby skutkować zmianą zaskarżonego orzeczenia. Sąd penitencjarny dokonał prawidłowej oceny okoliczności podnoszonych we wniosku skazanego i doszedł do trafnego przekonania, że nie są one na tyle wyjątkowe, aby mogły stanowić podstawę do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Wskazać bowiem należy, że odroczenie wykonywania kary pozbawienia wolności ma charakter szczególny. Stosowane jest tylko wtedy gdy przemawiają za tym ważne względy rodzinne. Natomiast okoliczności podnoszone we wniosku do takich kategorii spraw nie należą. Są one naturalnymi konsekwencjami izolacji więziennej. Osoba popełniająca przestępstwa musi liczyć się z tym, że będzie musiała ponieść za swoje czyny przewidzianą prawem karę, która może stanowić dolegliwość nie tylko dla niej samej, ale również dla jej rodziny. W pełni zgodzić się należy ze stanowiskiem tego Sądu, iż sytuacja bytowa rodziny skazanego nie jest na tyle trudna by, mogła stanowić wystarczającą przesłankę do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Matka skazanego uzyskuje stałe dochody, a co więcej sama dorabia za granicą. Ponadto skazany posiada brata, na którym także ciąży ustawowy obowiązek udzielenia niezbędne pomocy matce oraz dziadkom, o ile takiej będą potrzebowali. W sytuacji gdy skazany przebywa za granicą, możliwość udzielenia przez niego pomocy rodzinie jest mało realny. W tym stanie rzeczy zapatrywania Sądu Okręgowego należało uznać za trafne. W sytuacji skazanego nie zachodzą żadne okoliczności, które by przemawiały za odroczeniem mu wykonania kary pozbawienia wolności, a z pewnością nie stanowią ich te, które zostały przywołane we wniosku. Z tych też względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.