Postanowienie II AKzw 958/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 958/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie A. G. s. H. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 1162/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu A. G. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 08.09.2014 r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, iż w jego ocenie zachodzą przesłanki do skorzystania z warunkowego zwolnienia wobec jego osoby. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy wskazanych powyżej okoliczności, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski zasługują na pełną aprobatę. Nie sposób zaprzeczyć, że resocjalizacja skazanego przynosi pozytywne efekty, a jego zachowanie jest oceniane jako poprawne. Niemniej jednak okoliczności te nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku o warunkowe zwolnienie. Należy bowiem zaznaczyć, że dobre zachowanie jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym do zastosowania instytucji warunkowego zwolnienia. Okoliczności wymienione w art. 77 § 1 kk są przesłankami równorzędnymi i jedynie łączna ich ocena może prowadzić do wniosku, że skazany w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Dla oceny pozytywnej prognozy kryminologicznej, nie bez znaczenia pozostają również właściwości i warunki osobiste skazanego oceniane przez pryzmat dotychczasowego sposobu życia jak i ilości i okoliczności popełnionych czynów. W chwili obecnej nie można mieć jeszcze pewności, że skazany na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni kolejnych przestępstw. Wielokrotna karalność skazanego, uzależnienie od alkoholu, nieskuteczność stosowanych środków probacji (w tym warunkowe zwolnienia k.14) wskazują, że jest on osobą o znacznym stopniu demoralizacji, która wymaga dłuższego okresu resocjalizacyjnego. Dlatego też również w ocenie Sądu Apelacyjnego skazany winien kontynuować odbywanie kary pozbawienia wolności w niezmienionych warunkach. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.