Postanowienie II AKzw 956/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 956/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie D. R. G. s. A. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 937/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu D. R. G. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 23.07.2014 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany wskazując, iż jego dobre zachowanie przemawia za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 kk, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Nie negując faktu, że skazany dostosował się do wymogów dyscypliny więziennej – w ocenie Sądu Apelacyjnego - nie można jeszcze uznać, iż proces jego resocjalizacji jest na tyle zaawansowany, iż nie zachodzi potrzeba jego kontynuowania w warunkach więziennych. Tym bardziej, że skazany odbywa karę w systemie zwykłym i deklaruje przynależność do podkultury więziennej, co samo w sobie wskazuje na opozycyjny stosunek skazanego do panującego porządku prawnego. Zatem jakkolwiek obecnie w warunkach izolacji skazany funkcjonuje prawidłowo, to takie postępowanie jednoznacznie należy uznać za przejaw przystosowania skazanego do życia w tych warunkach, a nie istotny czynnik prognostyczny, co do sposobu funkcjonowania w warunkach wolnościowych. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, iż warunki i właściwości osobiste skazanego oceniane w kontekście dotychczasowego sposobu życia (nadużywanie alkoholu) jak również okoliczności popełnionych przestępstw w warunkach powrotu do przestępstwa nie dają w chwili obecnej żadnej gwarancji, że skazany nie wejdzie ponownie w konflikt w prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. W tej sytuacji należało podzielić pogląd Sądu penitencjarnego, że nie ma pewności, iż po opuszczeniu zakładu karnego skazany nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.