Postanowienie II AKzw 955/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 955/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie M. K. s. K. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 930/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu M. K. przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, iż sytuacja materialna i bytowa jego żony przemawia za udzieleniem mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd I instancji prawidłowo rozpoznał niniejszą sprawę, wyciągając trafne wnioski o braku przesłanek z art.153§2 kkw. --- STRONA 2 --- Należy podzielić pogląd Sądu Okręgowego, iż sytuacja żony skazanego jest trudna, jednak nie na tyle by uzasadniała udzielenie skazanemu przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Jak wynika z akt sprawy żona skazanego, mimo sytuacji zdrowotnej, jest w stanie zadbać osobiście o swoje podstawowe potrzeby życiowe. Otrzymuje ona świadczenia alimentacyjne oraz zasiłek rodzinny. Ponadto Sąd Okręgowy trafnie podniósł, iż z uwagi na schorzenie na jakie cierpi winna podjąć kroki w celu określenia stopnia jej zdolności do podjęcia pracy zarobkowej, co umożliwiłoby ubieganie się o związane z tym świadczenia. Zgodzić się również należy ze stanowiskiem tego Sądu, iż krótkotrwały pobyt skazanego na wolności nie polepszyłby w sposób znaczny sytuacji bytowej jego rodziny. Tym bardziej, że przed osadzeniem skazany nie posiadał stałej pracy, podejmował prace dorywcze, a zarobione pieniądze często przepijał. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny nie stwierdzając podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia utrzymał je w mocy.