Postanowienie II AKzw 954/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 954/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie Ł. B. s. P. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 907/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu Ł. B. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 17.09.2014 r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany wskazując, na swoje dobre zachowanie w zakładzie karnym. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 kk, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzony z tej analizy wniosek o braku przesłanki umożliwiającej zastosowanie wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługuje na pełną aprobatę. Sąd ten trafnie ustalił, iż suma wszystkich okoliczności związanych z postawą skazanego, jego właściwościami i warunkami osobistymi ocenianymi w kontekście okoliczności popełnionych czynów (w warunkach recydywy) nie pozwalają na określenie pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do skazanego. Na tym etapie nie można uzyskać jeszcze przekonania, co do jego właściwego zachowania na wolności, a w szczególności, że będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni kolejnego przestępstwa. Tym bardziej, że skazany korzystał już z tej formy probacji i danej mu szansy nie wykorzystał, powracając na drogę przestępstwa. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ocenił również zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego. Jakkolwiek jego zachowanie kształtuje się na dobrym i stabilnym poziomie, tak wskazać należy, iż nie jest to okoliczność wystarczająca do orzeczenia warunkowego zwolnienia, bowiem tylko kumulatywna ocena przesłanek wyrażonych w art. 77 § 1 kk daje podstawy do orzeczenia warunkowego zwolnienia. Z tych względów - również w ocenie Sądy Apelacyjnego - kontynuowanie resocjalizacji skazanego i ugruntowywania pozytywnych zmian w jego zachowaniu w niezmienionych warunkach jest niezbędne. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.