Postanowienie II AKzw 953/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 953/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży – Lecha Zazulina – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie M. W. B. s. L. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 813/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Olsztynie wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. odmówił skazanemu M. W. B. przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, iż Sąd Okręgowy dokonał błędnych ustaleń faktycznych, a jego matka wymaga jego pomocy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd I instancji prawidłowo rozpoznał niniejszą sprawę, wyciągając trafne wnioski o braku przesłanek z art.153§2 kkw. Wskazać należy, że pozbawienie człowieka wolności zawsze wywołuje pewne negatywne następstwa w jego życiu osobistym, zawodowym i rodzinnym. Sytuacja taka stanowi jednak naturalną konsekwencję izolacji więziennej. Dlatego jego najbliżsi winni podjąć wzmożone wysiłki w celu zapewnienia sobie podstawowych potrzeb życiowych bez pomocy skazanego. Należy podzielić pogląd Sądu Okręgowego, iż sytuacja matki skazanego jest trudna. Niemniej jednak w chwili obecnej ma ona zaspokojone niezbędne potrzeby życiowe. Posiada mieszkanie oraz stałe źródło dochodów, które zapewnia jej minimum socjalne. Ponadto matka skazanego może liczyć na pomoc siostry oraz siostrzeńca. Wskazać również należy, iż jakkolwiek matka widzi potrzebę udzielenia jej pomocy przez syna, tak jednak wyraziła ona obawę przed jego powrotem do domu. Jak trafnie bowiem wskazał Sąd Okręgowy, mając na uwadze dotychczasowy tryb życia skazanego, brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że skazany wykorzystałby przerwę zgodnie z jej przeznaczeniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny nie stwierdzając podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia utrzymał je w mocy.