Postanowienie II AKzw 952/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 952/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie D. A. W. s. T. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 659/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu D. A. W. przerwy w odbywaniu kary 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 19 grudnia 2011r., sygn. akt II K 943/11 i in. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany wskazując na konieczność zabezpieczenia majątku pozostawionego w mieszkaniu socjalnym, które zostało odebrane przez miasto po śmierci wuja. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy wszechstronnie rozważył całokształt okoliczności sprawy, a wyprowadzony w konsekwencji wniosek o braku podstaw do udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kary jest prawidłowy. Instytucja ta jest odstępstwem od zasady ciągłego wykonywania orzeczonej kary i jako taka może mieć zastosowanie jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste. Za takie nie można uznać chęci spędzenia Świąt z rodziną oraz odpoczynku od warunków izolacji więziennej. Natomiast inne okoliczności, które skazany przywołuje w zażaleniu, związane z koniecznością zabezpieczenia majątku pozostawionego w mieszkaniu socjalnym, którego najemcą był zmarły wuj, były już badane przez Sąd Okręgowy bowiem stanowiły podstawę wniosku skazanego o udzielenie przerwy z dnia 12.12.2013r. (postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 18 lutego 2014r., sygn. akt III kow 53/14/pr.). Z uzasadnienia w/w postanowienia wynika, że rzeczy należące do skazanego miały być zdeponowane do momentu opuszczenia przez niego zakładu karnego (pismo Urzędu Gminy w U. z dnia 10.10.2013r.). Zatem domaganie się udzielenia przerwy w karze nie znajduje racjonalnego uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.