Postanowienie II AKzw 948/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 948/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie G. Sz. s. S. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 582/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił G. Sz. zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany podnosząc, że Sąd wydając zaskarżone postanowienie oparł się na wywiadzie środowiskowym, który zdaniem skazanego jest „zwykłym pomówieniem”. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd penitencjarny, w sposób prawidłowy ocenił zarówno stopień demoralizacji skazanego, jak i całokształt okoliczności związanych z jego osobą, wpływających na ocenę prognozy kryminologicznej, dochodząc do słusznego wniosku, iż w stosunku do G. Sz. kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie byłaby wystarczająca, aby jej cele – tak w zakresie indywidualnego oddziaływania, jak i też w społecznym aspekcie – zostały osiągnięte, w związku z czym skazany winien odbyć karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Jak bowiem wynika z dokumentów zawartych w aktach, skazany jest osobą niepoprawną. Był objęty dozorem kuratora, jednakże nie potrafił podporządkować się jego rygorom i zarządzono mu wykonanie kary warunkowo zawieszonej. Przed osadzeniem skazany nie posiadał stałego zatrudnienia. Pracował dorywczo, a zarobione pieniądze przeznaczał na własne potrzeby - alkohol i papierosy. Nie wspierał finansowo swojej rodziny. W okresie kilku tygodni przed osadzeniem skazany nadużywał alkoholu, pijąc bez przerwy. Zważywszy, iż skazany rozpoczął odbywanie kary w zakładzie karnym, należało też uwzględnić jego zachowanie w izolacji. W tym zakresie trzeba stwierdzić, iż skazany nie był nagradzany regulaminowo i karany dyscyplinarnie, ponadto karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym, nie jest zainteresowany odbywaniem kary w systemie programowanego oddziaływania. W świetle powyższego uznać zatem należy, że dotychczasowe postępowanie skazanego, w tym lekceważące podejście do warunków probacji wskazuje, iż nie daje on żadnych gwarancji poprawnego zachowania i przestrzegania warunków dozoru elektronicznego. Okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej skazanego nie mają znaczenia w świetle przesłanek zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Stąd podzielając stanowisko Sądu I instancji orzeczono jak na wstępie.