Postanowienie II AKzw 947/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 947/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Danuta Matuszewska Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie D. D. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) w przedmiocie odwoławania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 15 § 1 k.k.w. postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie w sprawie, 2. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie skazanego okazało się o tyle zasadne, że skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i umorzeniem postępowania w sprawie. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął co prawda, D. D. w okresie próby został skazany za przestępstwo umyślne z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat pięciu, a tym samym bezspornie zlekceważył swoje obowiązki związane z warunkowym zwolnieniem i zachodziły przesłanki do jego odwołania na podstawie art. 160 § 1 pkt. 1 k.k.w. Pomimo jednak tej konstatacji zaskarżone postanowienie ostać się nie może, a to dlatego, że zgodnie z treścią art. 82 § 1 k.k., jeżeli w okresie próby i w ciągu dalszych sześciu miesięcy od jej zakończenia nie odwołano warunkowego zwolnienia, karę uważa się za odbytą z chwilą warunkowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- W orzecznictwie na gruncie tego przepisu wyraża się utrwalony pogląd, że określenie „nie odwołano warunkowego zwolnienia" odnosi się do sytuacji, gdy w okresie sześciu miesięcy po upływie okresu próby nie wydano prawomocnego postanowienia w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2003 roku w sprawie o sygn. akt V KK 373/03, LEX nr 82302 oraz z dnia 17 maja 2011 roku w sprawie o sygn. akt III KK 92/11, LEX nr 795786). Taka właśnie sytuacja zaistniała w realiach przedmiotowej sprawy. Należy bowiem zauważyć, że postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 listopada 2011 roku D. D. udzielono warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty orzeczonych względem niego kar pozbawienia wolności, wyznaczając mu jednocześnie okres próby wynoszący dwa lata od daty zwolnienia z zakładu karnego, tj. do dnia 4 listopada 2013 roku. Co za tym idzie zatem, odwołanie warunkowego zwolnienia, czyli wydanie prawomocnego postanowienia w tym zakresie możliwe było do dnia 4 maja 2014 roku. Tymczasem w dniu 25 kwietnia 2014 roku, a więc jeszcze w sześciomiesięcznym okresie wskazanym w art. 82 § 1 k.k., Sąd Okręgowy w G. odwołał w oparciu o przepis art. 160 § 1 pkt 1 k.k.w. warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego z odbycia reszty kar pozbawienia wolności, tyle tylko, że decyzję tę zaskarżył zażaleniem skazany D. D. To zaś spowodowało, że do dnia 4 maja 2014 roku, a więc do czasu upływu wskazanego wcześniej sześciomiesięcznego okresu, postanowienie o odwołaniu warunkowego zwolnienia nie uprawomocniło się. Zgodnie z art. 9 § 3 k.k.w., na który powoływał się Sąd a quo w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, postanowienie w postępowaniu wykonawczym staje się wykonalne z chwilą wydania, chyba że ustawa stanowi inaczej lub sąd wydający postanowienie albo sąd powołany do rozpoznania zażalenia wstrzyma jego wykonanie. Wykładnia językowa omawianego przepisu wprawdzie nie przesądza, że do skutecznego odwołania skazanemu warunkowego zwolnienia konieczne jest wydanie prawomocnego postanowienia, ale za takim rozstrzygnięciem przemawia, w ocenie Sądu Apelacyjnego, wykładnia historyczna i systemowa. Na gruncie podobnego stanu faktycznego i w odniesieniu do kwestii, czy dla skuteczności odwołania warunkowego zwolnienia wystarczające jest wydanie w okresie próby i kolejnych sześciu miesięcy nieprawomocnego orzeczenia wypowiadał się wszak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 30 stycznia 1996 roku w sprawie o sygn. akt sygn. I KZP 34/95, (OSNKW 1996/3-4/14), w 2 --- STRONA 3 --- której orzekł, że „określenie, że nie odwołano warunkowego zwolnienia, odnosi się do sytuacji, gdy w okresie sześciu miesięcy po upływie okresu próby nie wydano prawomocnego postanowienia w tym przedmiocie". Sąd Najwyższy jednocześnie wskazał w tej uchwale, że wykonalność orzeczenia nie jest równoznaczna z jego prawomocnością. Przytoczone powyżej stanowisko niewątpliwie należy odnieść także i do aktualnego art. 9 § 3 k.k.w. w brzmieniu ustalonym po wejściu w życie ustawy z dnia 16 września 2011 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy i niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 240, poz. 1431) i brak jest argumentów, które przemawiałyby za odmienną wykładnią powyższego przepisu i odstąpieniem od utrwalonej w orzecznictwie wykładni wyrażającej od czasu przytoczonej wyżej uchwały Sądu Najwyższego jednoznaczny pogląd, że do skutecznego odwołania warunkowego zwolnienia konieczne jest wydanie prawomocnego orzeczenia w tym przedmiocie. Tym samym Sąd Apelacyjny nie podziela stanowiska Sądu Okręgowego w kwestii interpretacji upływu terminu do odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia określonego w art. 82 k.k., zwłaszcza, że ustawodawca nie wyraził żadnej jednoznacznie brzmiącej normy, że skuteczne odwołanie warunkowego zwolnienia następuje już w chwili wydania nieprawomocnego postanowienia i dalsze ewentualne postępowanie odwoławcze dla tej kwestii nie ma już znaczenia. Oznaczałoby to bowiem zrównanie pojęć wykonalności orzeczenia i jego prawomocności, czego jednak nie sposób racjonalnie uczynić na gruncie przepisu art. 9 § 3 k.k.w. Dlatego zaskarżone orzeczenie należało uchylić i umorzyć postępowanie w sprawie wobec stwierdzenia przyczyny wyłączającej jego bieg w rozumieniu art. 15 § 1 k.k.w. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł, jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. Sąd Apelacyjny nadto na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt. 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa, o czym orzekł w punkcie drugim części dyspozytywne niniejszego postanowienia. 3