Postanowienie II AKzw 945/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 945/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie J. Ł. s. A. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 698/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku nie uwzględnił wniosku skazanego J. Ł. o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to w całości zaskarżył skazany zarzucając naruszenie prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Okoliczności wskazane w zażaleniu były już przedmiotem oceny Sądu Okręgowego i nie wymagają ponownej analizy. Skarżący nie przywołuje żadnych nowych argumentów, które mogłyby podważyć trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Ciężar ujemnych skutków osadzenia skazanego w zakładzie karnym nie jest tego rodzaju, że w żaden inny sposób niż poprzez udzielenie przerwy w karze nie można im zaradzić. Jak wynika z wywiadu środowiskowego rodzice skazanego uzyskują niezbędną pomoc ze strony innych członków rodziny. W trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego do rodziców skazanego przyjechał wnuk z żoną, w celu zabrania ich do lekarza. Natomiast pomoc ze strony skazanego – który ma do odbycia karę, której koniec jest jeszcze odległy - miałaby jedynie charakter doraźny i krótkoterminowy i nie zmieniła w istotny i trwały sposób sytuacji życiowej jego rodziców. W przypadku J. Ł. wskazać należy również na niepewną prognozę kryminologiczną z uwagi na uwidocznione w wywiadzie środowiskowym jego zachowanie sprzed osadzenia oraz karalność sądową. Z tych względów wniosek o udzielenie skazanemu przerwy w karze słusznie został uznany przez Sąd Okręgowy za niezasadny.