Odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności

Sygn. akt II AKzw 943/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Grażyna Świderska - Wandor Protokolant: staż. Dagmara Liszewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie E. P. zażaleń skazanego i jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia (...) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. postanowił: I.utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II.zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. K. z Kancelarii Adwokackiej w B. kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) zł brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III.zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, któ- rymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenia są bezzasadne. Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do korekty bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia, które było rezultatem prawidłowych ustaleń faktycznych i trafnej, wykładni art. 153 § 1 k.k.w. Sąd Okręgowy poddał zebrany w sprawie materiał dowodowy zgodnej z dyspozycją art. 7 k.p.k. ocenie i doszedł do prawidłowego wniosku, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie skazanemu przerwy. Skarżący nie przedstawili argumentów mogących skutkować zmianą zaskarżonego postanowienie bądź jego uchyleniem w celu przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W świetle uzyskanej w toku postępowania opinii sądowo - lekarskiej (k ...) nie ulega wątpliwości, że przebywanie przez E. P. w izolacji penitencjarnej nie zagraża jego życiu i nie powoduje dla jego zdrowia poważnego niebezpieczeństwa. U skazanego istnieją co prawda wskazania do przeprowadzenia operacji neurochirurgicznej kręgosłupa, jednak może ona być wykonana w trybie planowym. Również z opinii o stanie zdrowia skazanego z dnia 28 maja 2014r. wynika, że może być on w dalszym ciągu leczony w zakładzie karnym. Jest on pod kontrolą lekarzy: neurologa, psychiatry, laryngologa, ortopedy i specjalisty od chorób wewnętrznych. Ponowny termin konsultacji neurologicznej został wyznaczony na dzień 23 października 2014r., po uzyskaniu jej wyników zapadną decyzje odnośnie dalszego leczenia skazanego. Z opinii jednoznacznie wynika, że obecny stan zdrowia skazanego jest stabilny, a pobyt w zakładzie karnym nie stanowi dla jego życia i zdrowia niebezpieczeństwa. W ocenie Sądu odwoławczego nie ma podstaw do kwestionowania rzetelności wskazanej powyżej opinii sądowo - lekarskiej. Jej treść jest jasna, a wnioski w niej sformułowane nie budzą żadnych wątpliwości. Nadto jednym z jej współautorów jest specjalista neurochirurgii posiadający stopień doktora habilitowanego medycyny. Nie jest uzasadniony zarzut dotyczący oparcia opinii sądowo-lekarskiej o nieaktualne wyniki badania rezonansem magnetycznym. Z treści opinii wynika wprawdzie, że biegli nie dysponowali dokumentem sporządzonym przez radiologa, który wykonał badanie w dniu 3 czerwca 2013r., jednak wyniki przedmiotowego badania zostały uwzględnione w karcie informacyjnej z Oddziału Neurologicznego Szpitala Aresztu Śledczego w G. Dokument ten został biegłym udostępniony (vide: k....). Tym samym byli oni świadomi przeprowadzonego w dniu 3 czerwca 2013r. badania MRI i znali jego wynik. Odnośnie zarzutów skazanego dotyczących przetrzymywania jego dokumentacji medycznej przez administrację Aresztu Śledczego w B. wskazać należy, iż okoliczność ta nie wpływa na ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem przesłanki z art. 153 § 1 k.k.w. Dodać należy, że ewentualna interwencja w powyższej kwestii leży nie w sferze kompetencji sądu odwoławczego orzekającego w sprawie o udzielenie przerwy w wykonaniu kary, lecz sędziego penitencjarnego, jako organu pełniącego nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności (art. 32 - 36 k.k.w). 2 Dodać należy, że ze znajdujących się w aktach sprawy zaświadczeń lekarskich, wbrew twierdzeniom skazanego, nie wynika, aby oczekiwał on na zabieg w warunkach wolnościowych. Z kolei pisma z Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w G. z dnia 25 kwietnia 2014r. wynika jedynie, że administracja Zakładu Karnego w S. nie wystosowała jeszcze prośby w przedmiocie wyznaczenia terminu operacji skazanego. Treść przedmiotowego pisma nie daje podstaw do twierdzenia, że przeprowadzenie zabiegu w Klinice Neurochirurgii UCK nie jest w ogóle możliwe. Zarzut obrońcy dotyczący kwoty wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym jest bezprzedmiotowy, albowiem skarżący otrzymał wynagrodzenie w żądanej przez siebie wysokości. Mając na uwadze powyższe utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu zasądzono na podstawie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze w związku z § 2 ust. 3 i § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na podstawie art. 626 §1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 3