Postanowienie II AKzw 936/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 936/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie P. P. s. Z. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt IIIKow935/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art.437§2k.p.k. p o s t a n a w i a: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na podstawie art. 77 §1 k.k. i art. 78 §2 k.k. warunkowo zwolnić P. P. z odbycia reszty kar: - 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie, sygn. akt. IV K 946/10, - 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt XVIII K 205/13, której koniec przypada na dzień 29.10.2014 r., 2) na podstawie art. 80 §1 k.k. wyznaczyć warunkowo zwolnionemu 2 - letni okres próby, 3) na podstawie art. 159 §1 k.k.w. i art. 72 §1 pkt 1, 4, 5 i 6 k.k. oddać skazanego pod dozór kuratora sądowego, zobowiązać do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz używania innych środków odurzających, zobowiązać skazanego do wykonywania pracy zarobkowej, a także --- STRONA 2 --- zobowiązać skazanego do podjęcia terapii dla sprawców przemocy w rodzinie i informowania kuratora o przebiegu okresu próby. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił skazanemu P. P. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany, wskazując, iż do końca kary pozostało mu 5 miesięcy, otrzymanie warunkowego przedterminowego zwolnienia pozwoliłoby mu na uregulowanie orzeczonej grzywny. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego należy uznać za zasadne. Sąd Okręgowy odmawiając udzielenia P. P. warunkowego przedterminowego zwolnienia miał na uwadze przede wszystkim dotychczasową karalność skazanego, powrót do przestępstwa w warunkach recydywy z art. 64 §1 k.k., okoliczności popełnionych przestępstw, w szczególności z użyciem przemocy, co dowodzi wysokiego stopnia jego demoralizacji oraz że dotychczas stosowane środki probacji nie odniosły pożądanego rezultatu. Dlatego pomimo pozytywnego zachowania w zakładzie karnym sąd penitencjarny uznał, że brak jest wystarczających podstaw do wnioskowania o istnieniu pozytywnej prognozy kryminologiczno-społecznej względem tego skazanego będącej materialną przesłanką do warunkowego zwolnienia. Wskazać należy, że nie może być jednak tak, że pewne elementy negatywne, jakie zaobserwowano w początkowym okresie po orzeczeniu kary, a także charakter popełnionego przestępstwa będą stanowiły trwałą negatywną przesłankę udzielenia warunkowego zwolnienia. Proces resocjalizacji ma bowiem charakter rozwojowy i ma prowadzić do zmiany postaw i zachowania skazanego, a taka nastąpiła w przypadku P. P. Tymczasem Sąd Okręgowy zupełnie zmarginalizował starania skazanego podejmowane w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności powyżej. Prawidłowa zaś analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również szczegółowa analiza akt penitencjarnych prowadzi do odmiennego niż Sąd I instancji wniosku i w konsekwencji rozstrzygnięcia. --- STRONA 3 --- Całokształt okoliczności istotnych odnoszących się do osoby P. P. w sprawie daje podstawy do przyjęcia, iż będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Wskazać należy, iż pomimo negatywnych wniosków co do prognozy kryminologiczno-społecznej sformułowanych przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w K. w opinii penitencjarnej dotyczącej skazanego P. P. (k.1), jej szczegółowa analiza prowadzi do wniosków zupełnie odmiennych. W stosunku do skazanego występuje szereg okoliczności pozytywnych takich jak: odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w programowym systemie oddziaływań, zrealizowanie zleconego zdania, brak zastrzeżeń co do utrzymywania porządku i czystości oraz porządku w celi mieszkalnej, taktowne i regulaminowe zachowanie skazanego wobec przełożonych, zgodność i koleżeńskość skazanego w kolektywie współosadzonych, pełnienie funkcji starszego w celi mieszkalnej i właściwe wywiązywanie się z tych obowiązków, nie sprawianie problemów natury wychowawczej, nie deklarowanie przynależności do podkultury przestępczej, przyznanie się do popełnionych przestępstw oraz krytyczne wypowiadanie się na ich temat, uczestniczenie w zajęciach kulturalno-oświatowych, ukończenie w warunkach osadzenia kursu kształcącego w zawodzie konserwator terenów zielonych, ukończenie programu „Krótkiej Interwencji”. Trzeba również wskazać, iż skazany w warunkach izolacyjnych uzyskał zawód konserwatora, co potwierdzają certyfikat oraz zaświadczenie znajdujące się w aktach penitencjarnych skazanego. Tym samym należy jednoznacznie stwierdzić, że skazany zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa ustawy określonego w art. 77 § 1 k.k. Dlatego - w sposób odmienny niż Sąd Okręgowy - trzeba przyjąć, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni więcej przestępstwa. Zważywszy na uwarunkowania osobowościowe w okresie próby, jak również treść opinii o skazanym w sprawie o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia (k. 1) , zobowiązano skazanego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz używania innych środków odurzających, wykonywania pracy zarobkowej, zobowiązano również skazanego do podjęcia terapii dla sprawców przemocy w rodzinie oraz informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Przestrzeganie powyższych obowiązków winno pozostawać w szczególnym zainteresowaniu ustanowionego w sprawie kuratora. Nałożenie powyższych obowiązków na skazanego z pewnością będzie pozytywnie sprzyjać kontynuowaniu resocjalizacji w warunkach wolnościowych i będzie samoistnie --- STRONA 4 --- stanowiło dodatkową mobilizację dla samego skazanego, tak aby orzeczony w stosunku do niego okres próby przebiegł pomyślnie. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny zmienił wskazane postanowienie orzekając jak na wstępie.