Postanowienie II AKzw 935/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 935/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie A. J. J. s. Z. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III Kow 906/14/wz w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił skazanemu A. J. J. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany, zarzucając, że Sąd I instancji przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia brał jedynie pod uwagę przeszłość skazanego sprzed 30 lat wyszczególniając same złe opinie, nie uwzględnił faktu, że skazany sam zgłosił się do odbycia kary, że przeszedł 3-miesięczną terapię związaną z uzależnieniem od alkoholu, jak również, że pracował odpłatnie i nieodpłatnie z zakładzie karnym. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, iż prognoza kryminologiczno-społeczna dotycząca skazanego A. J. J. jest negatywna, co uniemożliwia jego warunkowe zwolnienie. Sąd Okręgowy wbrew stanowisku skarżącego miał na uwadze zarówno okoliczności pozytywne dla skazanego, jak i negatywne, wynikające z opinii penitencjarnej oraz akt sprawy. Wielokrotna karalność, popełnianie przestępstw w warunkach recydywy, okoliczności popełnionych przestępstw, naganny tryb życia przed osadzeniem związany m.in. z nadużywaniem alkoholu w kontekście odległego jeszcze końca kary nie pozwala na określenie pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do skazanego, tym bardziej że dotychczas stosowane środki probacji nie odniosły pożądanego rezultatu. Nadto wskazać należy, iż incydent z dnia 2 stycznia 2013 r., kiedy to skazany został poddany testowi na zawartość narkotyków w organizmie i uzyskano wynik pozytywny, co w konsekwencji spowodowało wycofanie skazanego z zakładu półotwartego, dobitnie świadczy, iż resocjalizacja skazanego w warunkach izolacyjnych nie przebiega pomyślnie. Również z treści opinii z dnia 4 marca 2014r. wydanej przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w K. (k.1) jednoznacznie wynika, że prognoza kryminologiczno-społeczna w stosunku do skazanego przedstawia się negatywnie, a samo zachowanie skazanego kształtuje się na dostatecznym poziomie. Brak jest zatem podstaw do powzięcia obiektywnego przekonania co do właściwego zachowania skazanego na wolności, a w szczególności, że będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni kolejnego przestępstwa. W ocenie Sądu Apelacyjnego zasadne jest zatem kontynuowanie resocjalizacji i ugruntowanie pozytywnych zmian w zachowaniu skazanego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.