Postanowienie II AKzw 924/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 924/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulim Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie K A s. A zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn.akt II Kow 325/14/wz w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Ostrołęce odmówił udzielenia skazanemu K A s. A warunkowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 4 k.p.k. i 7 k.p.k. oraz naruszenie przepisu prawa materialnego art. 77 k.k. poprzez nie uwzględnienie: - pozytywnego ukończenia przez skazanego programu wolnościowego, - ukończenia przez skazanego programów indywidualnego oddziaływania, - pozytywnej opinii kuratora sądowego i dzielnicowego, --- STRONA 2 --- - zachowania skazanego po popełnieniu przestępstwa, a w szczególności zachowania po uchyleniu tymczasowego aresztowania, - iż do czynu, którego dopuścił się skazany doszło za namową i prośbą osób pokrzywdzonych co skutkowało błędnym określeniem okoliczności popełnienia przestępstwa, - krytycznego stosunku skazanego do popełnionego czynu, - tragicznej sytuacji zdrowotnej rodziny skazanego i w związku z tym potrzeby jego szybkiego powrotu do domu, - nie uwzględnienie starań skazanego o jak najszybsze przekazanie go organom sądowym Królestwa Szwecji, - motywowanie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia przekazaniem skazanego do organów wymiaru sprawiedliwości Królestwa Szwecji. Mając na względzie powyżej podniesione zarzuty skazany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji trafnie wskazał okoliczności, które sprzeciwiają się sformułowaniu pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec skazanego – prognozy stanowiącej podstawową przesłankę udzielenia warunkowego zwolnienia z odbywania kary pozbawienia wolności. Zarówno odbycie wskazanego w art. 78 k.k. okresu kary jak i przeświadczenie skazanego o zakończeniu procesu resocjalizacji nie uzasadniają jeszcze przekonania, iż będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Ocena postępów w resocjalizacji skazanego, a co za tym idzie sformułowanie prognozy kryminologicznej należy bowiem do sądu penitencjarnego, który mając na uwadze przesłanki wynikające z art. 77 k.k. dokonał jej na podstawie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zasadnie uznając, że wobec K A pozytywnej prognozy skonstruować nie można. Jak wynika z akt sprawy (k. 34, 35 i 36) skazany został doprowadzony do odbycia kary pozbawienia wolności, deklaruje ponadto przynależność do struktur nieformalnych, a po odbyciu kary pozbawienia wolności ma być przekazany Królestwu Szwecji na podstawie Europejskiego Nakazu Aresztowania wydanego w dniu 15 lipca 2011 r. przez P S w S, a --- STRONA 3 --- sprawę ekstradycji skazanego prowadził Sąd Okręgowy w Łomży pod sygn. akt. II Kop 32/11. Nadto wskazać również należy, iż z informacji z Krajowego Rejestru Karnego K A wynika, że skazany jest sprawcą niepoprawnym, gdyż będąc w wieku 30 lat został skazany już kilkoma prawomocnymi wyrokami sądów powszechnych. Tak więc stanowczo należy stwierdzić, iż skazany nie potrafi wyciągać właściwych wniosków ze swojego postępowania. Faktem jest, iż w stosunku do skazanego występują również okoliczności pozytywne takie jak poprawne zachowanie w trakcie odbywania kary, realizowanie programu wolnościowego, przestrzeganie w stopniu dobrym porządku i dyscypliny. Należy jednakże podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż na obecnym etapie jest jeszcze przedwcześnie do zastosowania w stosunku do skazanego instytucji uregulowanej w art. 77 § 1 k.k, a powyższe pozytywne okoliczności mogą świadczyć wyłącznie o tym, że resocjalizacja skazanego w warunkach izolacyjnych zaczyna przebiegać w dobrym kierunku. W ocenie sądu odwoławczego zasadne jest zatem kontynuowanie resocjalizacji w niezmienionych warunkach. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. JS/mz