Postanowienie II AKzw 922/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 922/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie M J s. J zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 551/14/wz w przedmiocie odmowy zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży nie uwzględnił wniosku skazanego M J o zwolnienie od uiszczenia opłaty sądowej od wniosku o warunkowe zwolnienie. Postanowienie to zaskarżył skazany. Podniósł ponownie, że nie ma środków, które umożliwiałyby mu uiszczenie opłaty. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Zważyć należy, iż przepis art. 623 k.p.k. przewiduje możliwość zwolnienia od wyłożenia kosztów podlegających uiszczeniu przy wnoszeniu pisma procesowego, jeżeli wnioskodawca wykaże, że ze względu na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Składając wniosek o udzielenie warunkowego zwolnienia skazany powinien liczyć się z koniecznością uiszczenia opłaty sądowej, która nie jest znaczna. Z informacji nadesłanej z zakładu karnego wynika jednoznacznie, że skazany po złożeniu wniosku o zwolnienie od opłaty otrzymał środki, które pozwalały mu na jej uiszczenie przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Jeśli zatem twierdzi, że aktualnie nie posiada środków na uiszczenie opłaty, oznacza to, że nie czekając na rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od opłaty, przeznaczył je na inne potrzeby, lekceważąc potencjalną konieczność uregulowania w pierwszej kolejności opłaty sądowej. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia skazanego, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.