Postanowienie II AKzw 919/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 919/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie J M s. A zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt IVKow662/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art.437§1k.p.k. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A A kwotę 221,40 złotych, w tym kwotę 41,40 złotych podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu J M przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, zasądził na rzecz obrońcy skazanego koszty z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił skazanego od uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania w przedmiocie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. --- STRONA 2 --- Zażalenie na to postanowienie złożył obrońca skazanego, zaskarżając je w części tj. co do pkt I. postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia mogący mieć wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż brak jest przesłanek do udzielenia skazanemu J M przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności podczas gdy za udzieleniem przerwy przemawiają ważne względy rodzinne, a mianowicie konieczność udzielenia pomocy starszej i schorowanej matce skazanego w formie przeprowadzenia prac remontowych domu znajdującego się w M przy ul. P oraz zabezpieczenie nad nią opieki, - naruszenie przepisu prawa procesowego mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego polegająca na niewłaściwej ocenie, że nie zachodzą przesłanki do udzielenia skazanemu przerwy, pomimo tego, że matka skazanego zamieszkuje w bardzo trudnych warunkach z uwagi na jej ciężką sytuacje materialną nie jest w stanie wynająć pracowników do przeprowadzenia remontu, zaś instytucje pomocowe przeznaczone do udzielania pomocy w takich sytuacjach odmówiły jej udzielenia jakiejkolwiek pomocy, ponadto matka skazanego nie może liczyć na wsparcie osób trzecich, bowiem jest wdową, z córką pozostaje w konflikcie, zaś wnuki nie mają możliwości jego udzielenia, dlatego też nawet krótka doraźna pomoc – w sposób widoczny wspomoże i zabezpieczy rodzinę skazanego w czasie, gdy w dalszym ciągu Mając na względzie powyższe obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu J M przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na okres 2 miesięcy oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji prawidłowo rozpoznał niniejszą sprawę, wyciągając trafne wnioski o braku przesłanek z art. 153 §2 k.k.w. Generalnie bowiem ważne względy rodzinne, stanowiące fakultatywną przesłankę udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności tylko wtedy stanowią podstawę do jej udzielenia, gdy sytuacja rodziny skazanego jest na tyle ciężka, że zagrożony jest jej byt, o ile oczywiście obecność skazanego na wolności może prowadzić do poprawy położenia jego najbliższych. --- STRONA 3 --- Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ustalił, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, że pomoc skazanego w jego miejscu zamieszkania ma charakter celowy, a skazany odbywający karę 25 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem z dnia 29 czerwca 2007 r. Sądu Okręgowego w Białymstoku, sygn. akt. III K 87/07 nie wpłynie istotnie na zmianę sytuacji matki, która potrzebuje stałej opieki długoterminowej. Wskazać przy tym należy, że konieczność przeprowadzenia remontu domu, który mógłby wykonać skazany nie stanowi wyjątkowej okoliczności w rozumieniu art. 153 § 2 k.k.w., która miałaby uzasadniać udzielenie dalszej przerwy skazanemu w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. W remoncie mieszkania matki skazanego mogą pomóc osoby trzecie, a sama zainteresowana może starać się pozyskać środki finansowe na ten cel z odpowiedniego organu jednostki pomocy społecznej. Nadto sam skazany może starać się o podjęcie płatnej pracy, a otrzymane za jej wykonywanie wynagrodzenie przekazywać matce, która zorganizuje prace remontowe na swojej posesji za pozyskane od skazanego środki finansowe. Tym samym obecność skazanego w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie jest konieczna. Nadto wskazać należy, że zgodnie z twierdzeniem skazanego zawartym w jego piśmie z dnia 22 maja 2014 r. przekazał on matce pieniądze odpowiednie środki finansowe. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem obrońcy skazanego zawartym w uzasadnieniu zażalenia jakoby organy pomocy społecznej definitywnie odmówiły matce skazanego udzielenia pomocy w formie przyznania zasiłku celowego na remont domu i budynku gospodarczego. Wskazać przy tym należy, czego zdaje się nie zauważać obrońca skazanego, odmowa udzielenia pomocy nastąpiła z uwagi na przekroczenie przez matkę skazanego kryterium dochodowego. Tak więc sytuacja materialna matki skazanego nie jest aż tak zła, jak zostało to opisane w zażaleniu. Faktem, jest iż matka skazanego przewlekle choruje i rokowania nie są najlepsze. Jednakże wskazać należy iż matka skazanego mimo odbywania przez skazanego orzeczonej kary pozbawienia wolności, jest osobą zaradną życiowo, wykonuje wszystkie niezbędne badania, znajduje się pod stałą kontrolą wielu poradni specjalistycznych w B. Ponadto jeżeli matka skazanego nie będzie sobie radziła z egzystowaniem może w każdej chwili zwrócić się o przydzielenie jej stałej opiekunki społecznej, która będzie pomagać jej w załatwianiu spraw bieżących. Tak więc udzielenie przerwy skazanemu w wykonywaniu kary pozbawienia wolności nie jest uzasadnione. Podzielając zatem stanowisko Sądu I instancji w przedmiocie braku przesłanek do orzeczenia dalszej przerwy w karze, Sąd Apelacyjny rozstrzygnął jak na wstępie. --- STRONA 4 --- O nieopłaconych kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 618 §1 pkt 11 k.p.k. i §15 pkt 1, §19, §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).