Postanowienie II AKzw 917/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 917/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie R J s. H zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Kow 284/14/wz w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach odmówił skazanemu R J s. H udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu w sprawie sygn. akt. II K 710/10. Zażalenie na to postanowienie złożył obrońca skazanego, zarzucając brak wszechstronnej oceny zebranego materiału, pominięcia, że warunki osobiste skazanego, jego postawa w okresie odbywania kary, jak też stan zdrowia przemawiają za uwzględnieniem zgłoszonego wniosku. --- STRONA 2 --- Mając na względzie powyżej podniesiony zarzut, obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu R J warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Weryfikacja okoliczności dotyczących R J, w aspekcie przesłanek materialnej i formalnej – wskazanych w art. 77 §1 i art. 78 §1 k.k. doprowadziła Sąd Okręgowy do trafnej konstatacji o braku podstaw do zastosowania wobec niego tej instytucji. Trafnie wskazuje Sąd I instancji w tym również obrońca skazanego w uzasadnieniu zażalenia, iż z opinii penitencjarnej dotyczącej skazanego wynika szereg okoliczności pozytywnych takich jak: stabilne i dobre zachowanie skazanego w zakładzie karnym, otrzymanie 10 wniosków o udzielenie nagrody, brak wymierzenia kar dyscyplinarnych, odbywanie kary w systemie oddziaływania programowego. W stosunku do skazanego występuje jednak przesłanka negatywna w postaci bezkrytycznego stosunku do popełnionego przestępstwa. Jej wydźwięk w okolicznościach niniejszej sprawy jest tak wysoki, że prowadzi do wniosku, iż resocjalizacja skazanego w warunkach izolacyjnych nie została jeszcze zakończona i potrzebna jest jej kontynuacja poprzez dalsze wykonywanie w stosunku do skazanego orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie ma pewności, iż skazany mimo udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia nie wejdzie ponownie na drogę przestępczą. Istotą resocjalizacji jest wywołanie u skazanego takich pozytywnych postaw oraz właściwych w świetle zasad współżycia społecznego wzorców zachowań i postępowania, które sprawią, iż skazany zrozumie swoje naganne postępowanie polegające na popełnieniu czynów spenalizowanych, nabierze do nich krytyczny stosunek i będzie przestrzegał obowiązującego porządku prawnego. Nie jest zasadny argument obrońcy skazanego zawarty w uzasadnieniu zażalenia, iż stan zdrowia skazanego wymagający pilnego zabiegu operacyjnego, który mógłby być wykonany jedynie w warunkach wolnościowych, miałby uzasadniać skorzystanie przez skazanego z dobrodziejstwa instytucji określonej w art. 77 § 1 k.k. Wskazać należy, iż instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia nie ma w swoich założeniach umożliwienia wykonania zabiegu operacyjnego w warunkach wolnościowych. W kodeksie --- STRONA 3 --- karnym wykonawczym istnieją inne instytucje, których zastosowanie przy spełnieniu przesłanek ustawowych mogą umożliwić wykonanie takich czynności. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. JS/ars