Postanowienie II AKzw 913/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 913/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Ciemnoczołowski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. K. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w E. z dnia (…) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Ustosunkowując się do treści zażalenia wskazać należy, że powodem dla którego Sąd pierwszej instancji odmówił udzielenia skarżącemu warunkowego przedterminowego zwolnienia było racjonalne wyważenie wszystkich przesłanek wymienionych w art. 77 § 1 k.k. i nie dopuścił się przy tym żadnych uchybień mogących stanowić podstawę korekty bądź uchylenia wydanego orzeczenia. Podstawą odmowy przyjęcia wobec W. K. pozytywnej prognozy społeczno – kryminolicznej było przede wszystkim fakt, iż skazany nie sprawdził się w warunkach maksymalnej samokontroli i samodyscypliny powracając z pracy poza terenem zakładu karnego pod wpływem alkoholu. Rację ma skarżący podnosząc, iż za powyższe zachowanie został już ukarany dyscyplinarnie i okoliczność ta sama w --- STRONA 2 --- sobie nie może rzutować na przyjęcie negatywnej prognozy społeczno – kryminologicznej co do jego przyszłej postawy. Pomija jednak to, iż w dalszym ciągu przebywa on w zakładzie karnym typu zamkniętego, co oznacza, że od dnia 1 lipca 2013r. (kiedy to miało miejsce zdarzenie będące podstawą wymierzenia kary dyscyplinarnej i degradacji skazanego do jednostki o zwiększonym nadzorze), w jego zachowaniu nie zaszły istotne zmiany. W. K. na chwilę obecną nie daje zatem gwarancji należytego zachowania w zakładzie karnym typu półotwartego, czy też w trakcie czasowych pobytów poza terenem jednostki, co wyklucza udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia na obecnym etapie wykonywania kary. Sąd odwoławczy dostrzega poprawę i stabilizację zachowania skarżącego w ostatnim okresie czasu, niemniej nie można pominąć również kilkukrotnej karalności W. K. (świadczącej nie tylko o jego tendencji do naruszania porządku prawnego, ale i skłonności skazanego do używania przemocy) oraz bezskuteczności stosowanego środka probacji w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, co uzasadnia dłuższe oddziaływania resocjalizacyjne w stosunku do skazanego oraz konieczność ponownego sprawdzenia jego postawy w warunkach zwiększonej samokontroli i samodyscypliny. Okoliczność, iż skarżący W. K. przebywając w zakładzie karnym ukończył terapię odwykową, rozpoczął naukę i ma zapewnioną pracę po opuszczeniu jednostki, jest oczywiście istotna dla oceny prognozy odnośnie jego przyszłego zachowania, jednakże w świetle braku ponownego sprawdzenia postawy skazanego w warunkach zwiększonej samokontroli i samodyscypliny po wycofaniu z zatrudniania, niewystarczająca dla udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia, Nie znajdując podstaw do korekty zaskarżonego orzeczenia, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 2