Postanowienie II AKzw 911/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 911/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie S S s. T zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 565/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24.04.2014r. Sąd Okręgowy w Łomży nie uwzględnił wniosku skazanego S S o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie w sprawie IX K 62/13 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, że żałuje popełnionego czynu, obecnie przestrzega porządku prawnego, założył własną działalność gospodarczą. Odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego umożliwi mu kontynuowanie tej działalności oraz pomoc rodzicom w trudnej sytuacji, w jakiej się znaleźli. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał trafnych ustaleń faktycznych i właściwie ocenił, iż w przypadku S S kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie byłaby wystarczająca dla realizacji stawianych jej celów. Sąd ten w sposób prawidłowy ocenił zarówno stopień demoralizacji, jak i całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na jego prognozę kryminologiczną i słusznie uznał ją za negatywną. Skazany jest osobą niepoprawną, w postępowaniu której próżno doszukać się skruchy i respektowania porządku prawnego. W konflikt z prawem wchodził kilkukrotnie, ostatni wyrok skazujący zapadł wobec niego w dniu 17.04.2013r. Jednak orzekane kary i stosowane środki probacyjne nie wpłynęły na niego wychowawczo, ale jak się wydaje ugruntowały w nim poczucie bezkarności. W sprawie, w której obecnie stara się o uzyskanie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego skazany bezskutecznie korzystał z instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Znając konsekwencje swego zachowania, nie zrealizował obowiązku naprawienia szkody w łącznej wysokości 170 zł, co spowodowało zarządzenie wykonania kary. Skazany w żaden sposób nie usprawiedliwił niewykonania tego zobowiązania, a zważywszy na jego wysokość nie tłumaczy go także brak środków finansowych. Zważywszy, iż skazany rozpoczął odbywanie kary w warunkach izolacji, należało też uwzględnić jego zachowanie w izolacji. W tym zakresie trzeba stwierdzić, że jego postawa nie wyróżnia się na tle innych skazanych, a zachowanie, choć regulaminowe, jest przeciętne. Dlatego też uprawniony jest wniosek, że niezbędnym elementem resocjalizacji S S musi być dalszy pobyt w zakładzie karnym, gdzie cele orzeczonej wobec niego kary roku pozbawienia wolności będą efektywniej zrealizowane. Oceny tej nie zmieniają wskazywane w zażaleniu względy rodzinne. Okoliczność ta, pod warunkiem, iż wyczerpuje dyspozycje art. 153 § 2 k.k.w., może być podstawą wniosku skazanego o udzielenie mu przerwy w karze. Natomiast sytuacja rodzinna nie może być rozstrzygająca przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. JS/acz/mz