Postanowienie II AKzw 910/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 910/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima (spr.) Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie J M s. J zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1. Kow 380/14/(wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A A kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Łomży warunkowo zwolnił skazanego J M skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie VIII K 219/09 za czyn z art. 148 § 1 k.k, art. 11 §2 k.k., art. 13 § 1 k.k., art. 156 § 1 k.k., art. 31 § 2 k.k., art. 60 § 1 k.ki., art. 60 § 6 k.k. na karę 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec --- STRONA 2 --- przypada na dzień 12.02.2015 r., wyznaczył warunkowo zwolnionemu okres próby w wymiarze 2 lat o dnia zwolnienia z zakładu karnego, oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego oraz nałożył obowiązki tj. informowania kuratora o przebiegu okresu próby, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz podjęcia starań o zatrudnienie. Postanowienie to w całości na niekorzyść skazanego zaskarżył prokurator, zarzucając obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k., 410 k.p.k., 424 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz nie uwzględnienie wszystkich okoliczności przemawiających na niekorzyść skazanego tj. okoliczności popełnienia przestępstwa, wywiadu środowiskowego, opinii Dyrektora Zakładu Karnego i uznanie, że proces resocjalizacji w stosunku do J M prowadzony warunkach zakładu karnego został zakończony i może być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Prokurator zarzucił również błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść zaskarżonego postanowienia polegający na uznaniu przez Sąd, że w stosunku do skazanego J M zaistniały wszystkie przesłanki przewidziane w art. 77 § 1 k.k. niezbędne do uznania, iż wyżej wymieniony zasługuje na warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 12.02.2015 r. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia J M warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza zaskarżonego orzeczenia prowadzi bowiem do wniosku, że Sąd Okręgowy podejmując decyzję w niniejszej sprawie de facto rozważył wszystkie okoliczności, które wynikają z art. 77 § 1 k.k., nie tylko te przemawiające jednoznacznie na korzyść skazanego, ale i akcentowane w zażaleniu. Ich suma pozwala na wysunięcie wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Słusznie podnosi skarżący, że skazany przestrzega porządku i dyscypliny w stopniu poprawnym, a zachowanie skazanego należy uznać za przeciętne, natomiast z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, że skazany miał złe relacje z rodziną, wśród rodziny jest postrzegany jako osoba agresywna od wielu lat nadużywająca alkoholu, ale kwestia ta nie ma decydującego znaczenia w sprawie z uwagi na rzeczywisty wysiłek podjęty przez skazanego w zakładzie karnym, pozwalający pozytywnie prognozować na przyszłość. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd przytoczył te wszystkie --- STRONA 3 --- okoliczności, które pozwalają wnioskować, że w toku odbywania kary nastąpiła rzeczywista zmiana postawy skazanego, co obecnie wyraża się m.in. krytycznym stosunkiem do popełnionych czynów, jak również deklaracją żalu i poprawy swojego zachowania po opuszczeniu jednostki penitencjarnej, a także postanowieniem zerwania z dotychczasowym środowiskiem, w czym pomóc ma jego siostra, u której skazany zamieszka po opuszczeniu zakładu karnego. Zaakcentować też należy, że udzielając skazanemu, warunkowego zwolnienia sąd penitencjarny oddał go pod dozór kuratora sądowego i nałożył szereg obowiązków. Z pewnością będzie to sprzyjać procesowi pełnej resocjalizacji. Z omawianych przyczyn nie podzielając odmiennych wywodów prokuratora – natomiast w pełni aprobując stanowisko Sądu I instancji – orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie §15 pkt 3 i §2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.)