Postanowienie II AKzw 909/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 909/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie T Z zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 512/14 w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15.04.2014r. Sąd Okręgowy w Białymstoku odwołał warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone T Z postanowieniem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 30.07.2013r., sygn. akt IV Kow 1322/13/wz i zarządził wykonanie reszty nieodbytych kar 2 lat i 1 roku pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawach III K 4803/06 i III K 4324/04. Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że żałuje swego nagannego zachowania w okresie próby i więcej się ono nie powtórzy. Obecnie jest zarejestrowany jako bezrobotny, otrzymał ofertę pracy, podjął terapię odwykową, zamieszkał z dziewczyną. Wskazał także na trudną sytuację rodzinną – chora matka, zadłużenie czynszowe – która wymaga jego obecności w domu. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Oceniając postawę T Z Sąd Okręgowy doszedł do słusznego – w ocenie sądu odwoławczego - przekonania, że zachodzą podstawy do odwołania udzielonego mu warunkowego przedterminowego zwolnienia, a stanowiska tego nie mogą skutecznie podważyć argumenty podniesione w zażaleniu. Okres próby, określony w postanowieniu o warunkowym przedterminowym zwolnieniu, jest czasem, w którym dokonywana jest ocena zachowania skazanego pod kątem przestrzegania przez niego porządku prawnego i podporządkowywania się obowiązkom nałożonym przy udzielaniu warunkowego zwolnienia. Z akt sprawy wynika, że T Z okazał się przestępcą niepoprawnym, a jego postępowanie w okresie próby jest niewłaściwe. Nie realizował on wszystkich nałożonych na niego obowiązków probacyjnych, w szczególności zachowania abstynencji i uczestnictwa w programie profilaktyczno-terapeutycznym. Ponadto pod wpływem alkoholu zachowywał się agresywnie wobec matki i kuratora. W miejscu jego zamieszkania interweniowała Policja, prowadzona jest procedura „Niebieskiej Karty”, skazany zatrzymany został do wytrzeźwienia w izbie wytrzeźwień. Obecnie toczy się przeciwko skazanemu kolejne postępowanie karne. W sprawie brak jest jakichkolwiek obiektywnych okoliczności, które usprawiedliwiałyby jego postawę. Choroba alkoholowa, na którą niewątpliwie cierpi skazany, nie może tłumaczyć jego wciąż nagannego zachowania. Rozmowy ostrzegawcze przeprowadzane przez kuratora, ani też skierowane do niego pisemne upomnienie, nie odniosły pożądanego skutku. Mając świadomość grożących mu konsekwencji, nie zmienił on swojej postawy. Powyższe wskazuje jednoznacznie, iż sformułowana wobec T Z pozytywna prognoza kryminologiczna okazała się błędna, a resocjalizacja w warunkach kontrolowanej wolności nie powiodła się i konieczna jest jego ponowna izolacja. Skarżący okoliczności tych nie zakwestionował, a odwołanie się do sytuacji rodzinnej nie może spowodować zmiany kwestionowanej decyzji. W przypadku, gdy natychmiastowe odbycie reszty kary pobawienia wolności pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki, skazany może ubiegać się o jej odroczenie, składając odrębny wniosek w tym przedmiocie. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. JS/acz/ars