Postanowienie II AKzw 907/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 907/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej- Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie J K s. A zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn.akt IV Kow 648/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu J K warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 04.01.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Podkreślił, że jego małżonka nie radzi sobie z samotnym wychowaniem czwórki dzieci. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone jako przeciętne. Skazany nie był karany dyscyplinarnie, ani nagradzany regulaminowo. Dostosowanie do warunków więziennych ułatwiło mu doświadczenia nabyte w toku odbywania poprzednich kar pozbawienia wolności. Był nieufny wobec przełożonych i nie nawiązywał z nimi kontaktu wychowawczego. W ocenie Sądu Apelacyjnego skazanym ubiegającym się o warunkowe przedterminowe zwolnienie należy stawić wyższe wymagania odnośnie zachowania w zakładzie karnym. Przeciwko zastosowaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia przemawia też negatywna ocena warunków i właściwości skazanego, zwłaszcza w kontekście jego dotychczasowej karalności. Należy podkreślić, że skazany był karany, kilkakrotnie za występki z art. 178a § 1 k.k. i art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 k.k. Rodzaj czynów przypisanych skazanemu pozwala stwierdzić istnienie związku pomiędzy jego dotychczasową karalnością a uzależnieniem od alkoholu. Należy podkreślić, że w opinii sądowo – psychiatrycznej sporządzonej dnia 28 czerwca 2012 roku biegli stwierdzili u skazanego uzależnienie od alkoholu oraz zaburzenia nerwicowe o charakterze częściowo reaktywnym. W świetle powyższych okoliczności uwzględnienia wymaga fakt, że skazany pozostaje bezkrytyczny wobec swojego postępowania i popełnionych przestępstw. Niewątpliwie przypisany mu czyn z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 k.k. cechował się znacznym stopniem szkodliwości społecznej z uwagi na spowodowanie ciężkich obrażeń u ofiary wypadku. Brak choćby deklaratywnego krytycyzmu świadczy zatem o głębokiej demoralizacji skazanego. Nadużywanie alkoholu stanowiło jedną z przyczyn odwołania wobec skazanego warunkowego przedterminowego zwolnienia. Okoliczność ta świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w wypadku skazanego, zwłaszcza, że stosowano wobec niego również zarządzenie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Ujemny wpływ na ocenę warunków i właściwości osobistych skazanego ma również groźba zamachu samobójczego zawarta w piśmie wysłanym do Prokuratury Okręgowej w Białymstoku zaledwie kilka tygodni po złożeniu wniosku w przedmiotowej sprawie. Podnoszone przez skazanego --- STRONA 3 --- argumenty dotyczące sytuacji rodzinnej nie mają decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza, że z wywiadu środowiskowego wynika, że skazany nie łożył na utrzymanie rodziny. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i osiągnięcia pozytywnych zmian w jego zachowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. JD/mz/mz