Postanowienie II AKzw 906/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 906/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej- Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie R Z s. R zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn.akt IV Kow 415/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu R Z warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 19.05.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone jako poprawne. Należy jednak podkreślić, że skazany został ukarany dyscyplinarnie za wulgarne zachowanie wobec przełożonego, a ponadto jest członkiem podkultury przestępczej. Ostatnia z wyżej wymienionych okoliczności świadczy o opozycyjnym stosunku do porządku prawnego, nawet jeśli nie wiążą się z nią negatywne zachowania. Sąd Apelacyjny uznał, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym nie predysponuje go do warunkowego przedterminowego zwolnieni, nawet jeśli uwzględnić jego pozytywne przejawy, jak np. uzyskiwanie nagród regulaminowych. Ocena warunków i właściwości skazanego jest również negatywna. R Z został dwukrotnie skazany za występek z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. popełniony na szkodę swojej matki, przy czym drugie z wyżej wymienionych przestępstw zostało popełnione w warunkach recydywy. Z dotychczasową karalnością skazanego niewątpliwy związek ma jego uzależnienia od alkoholu, o czym świadczy fakt, że opisanych wyżej występków skazany dopuszczał się również w stanie nietrzeźwości. Z opinii penitencjarnej wynika, że skazany nie przyznaje się do popełnienia zarzuconych mu czynów. Z kolei w zażaleniu wskazuje on, że skazanie było rezultatem fałszywego oskarżenia wniesionego przez pokrzywdzoną i prezentuje wobec niej jednoznacznie wrogi stosunek. Okoliczności te świadczą o braku efektów procesu resocjalizacji i głębokiej demoralizacji skazanego. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i osiągnięcia pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostało jeszcze 11 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. JD/mz/at