§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego

Postanowienie II AKzw 904/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego

Teza / krótkie omówienie

uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 904/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie D J zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 796/14 w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P I kwotę 295,20 zł. w tym 55,20 zł. należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym, 3. zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. uchylił D J zezwolenie na odbycie kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 30 marca 2012r. r., sygn. akt XV K 1388/11 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, udzielone postanowieniem Sądu --- STRONA 2 --- Okręgowego w Łomży z dnia 6 lutego 2014r. sygn. akt II 1 Kow 90/14/el oraz zaliczył skazanemu na poczet w/w kary pozbawienia wolności okres objęty systemem dozoru elektronicznego, tj. od dnia 7 lutego 2014r. do dnia 8 kwietnia 2014r. – data uszkodzenia nadajnika PID oraz okres pobytu w zakładzie karnym od dnia 23 grudnia 2013r. do dnia 6 lutego 2014r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył obrońca skazanego zarzucając mu: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, poprzez niezasadne ustalenie na podstawie faktów i dowodów, że skazany dopuścił się zarzucanego mu czynu z winy umyślnej, podczas gdy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy brak jest podstaw, aby oskarżonemu zarzucić umyślność działania 2. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności naruszenie: - art. 4 k.p.k.. art. 7 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. wyrażające się w ustaleniu okoliczności sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego z wyeliminowaniem zawnioskowanego przez obrońcę skazanego wniosku dowodowego w postaci informacji z Poradni Zdrowia Psychicznego w B. odnośnie leczenia i zdiagnozowania u D. J. schizofrenii, bez umotywowania takiego stanowiska w uzasadnieniu postanowienia, mimo iż stan zdrowia i zachowanie skazanego mogło świadczyć, iż stwierdzona u niego choroba psychiczna mogła mieć wpływ na zdarzenie związane z uszkodzeniem nadajnika PID - art. 167 k.p.k., art. 193 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. polegające na zaniechaniu przeprowadzenia z urzędu dowodu z opinii biegłego sądowego, co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mającym wpływ na jego treść i wydanie orzeczenia w oparciu o niepełny materiał dowodowy oraz jednoczesnym przyjęciu, że ujawnione dowody doprowadziły do wykazania, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu; Mając na uwadze powyższe, wniósł o: - zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu D J zezwolenia na odbywanie pozostałej części kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, zmodyfikowanie nałożonych na skazanego obowiązków poprzez ustanowienie obowiązku podjęcia leczenia w Poradni Zdrowia Psychicznego w B - zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm przepisanych ewentualnie: --- STRONA 3 --- - uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i uwzględnione być nie może. Sąd I instancji nie dopuścił się bowiem błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i nie naruszył wskazanych w zażaleniu przepisów. Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli skazany, odbywając karę w tym systemie, naruszył porządek prawny, w szczególności popełnił przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, uchyla się od wykonywania nałożonych obowiązków lub orzeczonego środka karnego. Sąd I instancji słusznie uznał, że warunki te w przedmiotowej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z akt sprawy D J w dniu 8 kwietnia 2014r. w sposób celowy i umyślny uszkodził stacjonarne urządzenie monitorujące - nadajnik PID. Zachowanie skazanego było sprzeczne z warunkami wydanego zezwolenia. Nie bez znaczenia jest też okoliczność, że skazany w czasie odbywania kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nadużywał alkoholu, co mogło mieć wpływ na jego stan psychiczny. W tym miejscu podnieść należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd miał na uwadze stan zdrowia skazanego. Nie pominął faktu jego leczenia psychiatrycznego z powodu schizofrenii i nie wykluczył, że negatywne zachowanie skazanego mogło mieć związek z chorobą. Jednakże, także w ocenie Sądu Apelacyjnego, stan zdrowia skazanego nie może przemawiać za odstąpieniem od uchylenia udzielonego skazanemu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Zachowanie skazanego nie świadczy o prawidłowym przebiegu resocjalizacji, a wykonywana poza zakładem karnym kara pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie jest wystarczająca dla realizacji stawianych jej celów. Sąd Apelacyjny przychyla się także do stanowiska Sądu I instancji, że dopiero Sąd Rejonowy, który będzie wykonywał karę pozbawienia wolności winien ocenić czy aktualny stan zdrowia skazanego pozwala na osadzenie go w zakładzie karnym. Obecnie skazany nie daje gwarancji przestrzegania porządku prawnego i wykonywania nałożonych na niego obowiązków w ramach SDE, wobec czego zasadnie --- STRONA 4 --- uchylono skazanemu zezwolenie na odbywanie kary w poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego. Z tych też przyczyn, nie znajdując podstaw do zmiany skarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozycyjnej postanowienia. ACZ/ms/ars

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Białymstoku#II AKzw 904/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s#art. 437 § 1 k.p.k.#art. 4 k.p.k..#art. 7 k.p.k.#art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.#art. 167 k.p.k.#art. 193 k.p.k.#art. 366 § 1 k.p.k.#art. 28 ust. 1 pkt