Postanowienie II AKzw 903/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 903/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie D P s. M zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn.akt IV Kow 685/14/el w przedmiocie uwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie uwzględnić wniosku skazanego D P s. M o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze mazowieckim z dnia 22.10.2013r. w sprawie sygn. akt II K 70/13 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku udzielił skazanemu D P zgody na odbywanie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 22.10.2013r. w sprawie sygn. akt II K 70/13 w systemie dozoru elektronicznego poza zakładem karnym. --- STRONA 2 --- Rozstrzygnięcie to w całości na niekorzyść skazanego D P zaskarżył prokurator zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że osiągnięcie celów kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec D P jest możliwe w ramach odbywania jej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego podczas gdy, dotychczasowa postawa skazanego sprzeciwia się takiej ocenie. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy z 07.09.2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, sąd penitencjarny może udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki: 1) wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 kk, 2) jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, 3) skazany posiada określone miejsce stałego pobytu, 4) osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę, 5) odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie możliwości techniczno-organizacyjne związane z wykonywaniem dozoru przez podmiot prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący oraz warunki mieszkaniowe skazanego. W przypadku, gdy skazany rozpoczął już odbywanie kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie kary w tym systemie, jeżeli za tym przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego (art. 6 ust.3 tej ustawy). Powyższe przesłanki należy traktować łącznie, bowiem tylko łączne ich spełnienie może w rezultacie skutkować zezwoleniem na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. W niniejszej sprawie, należy podzielić pogląd wyrażony przez skarżącego, iż Sąd I instancji w sposób wybiórczy dokonał oceny owych przesłanek oraz okoliczności --- STRONA 3 --- wymienionych w ww. przepisach. Sąd całkowicie pominął dotychczasowy sposób życia skazanego wpływający na ocenę jego warunków i właściwości osobistych. W ocenie Sądu Apelacyjnego wszechstronna analiza i prawidłowa ocena zarówno stopnia demoralizacji skazanego jak i całokształtu okoliczności związanych z jego osobą, wpływających na prognozę kryminologiczną, nie daje uzasadnionej podstawy do wniosku, że dla osiągnięcia celów kary wystarczające jest jej odbycie w systemie dozoru elektronicznego. Jak wynika z akt sprawy skazany jest osobą wielokrotnie karaną sądownie za czyny o wysokim stopniu społecznej szkodliwości. Systematycznie popełnia on czyny przeciwko mieniu z art. 280§1 k.k. i art. 281kk oraz art. 286§1kk. Przeciwko skazanemu toczy się kolejne postepowanie przygotowawcze w KPP w Ełku o czyn z art. 291§1 k.k. U skazanego ponadto rozpoznano uzależnienie mieszane. Jego życie przed osadzeniem koncentrowało się wokół zażywania narkotyków. Skazany nie podejmował zatrudnienia. Skarżący prokurator trafnie również podnosi, że do niekorzystnych dla skazanego wniosków prowadzi także ocena jego postawy w zakładzie karnym. Skazany nie angażuje się w proces resocjalizacji, karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym, nie wykonuje prac na rzecz zakładu. Z powyższego jednoznacznie wynika, że skazany jest osobą wysoce niepoprawną, w postępowaniu której próżno doszukać się konsekwencji, subordynacji i respektowania porządku prawnego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego powyższe okoliczności rzeczywiście świadczą, że tak jak wskazuje prokurator stosowanie wobec skazanego instytucji dozoru elektronicznego nie będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. Dlatego mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny dokonał zmiany zaskarżonego postanowienia i orzekł jak w postanowieniu. ACZ/ms