Postanowienie II AKzw 90/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 90/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. N. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 12 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 2201/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 2201/13/wz Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze odmówił skazanemu J. N. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: uzależnienie od alkoholu i nieudane próby leczenia odwykowego w przeszłości, nieodbyte leczenie odwykowe w warunkach izolacyjnych, zaburzenia osobowości oraz korzystanie w 2010r. z warunkowego przedterminowego zwolnienia, które zostało odwołane. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego. Pomimo nie sformułowania zarzutów dojść należy do wniosku, że zakwestionował on, by uzależnienie skazanego od alkoholu, nieodbyta terapia odwykowa i zaburzenia osobowości sprzeciwiały się skorzystaniu przez J. N. z warunkowego zwolnienia. Zdaniem skarżącego, przywrócenie skazanego do normalnego życia wymaga jedynie terapii odwykowej, którą może on odbyć w warunkach wolnościowych, gdzie ma zagwarantowane miejsce leczenia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności przy nałożeniu na skazanego stosownych obowiązków, w tym przede wszystkim obowiązku podjęcia i kontynuowania leczenia odwykowego w Szpitalu (...) w J. i/lub w Poradni Profilaktyki Uzależnień Stowarzyszenia (...) w J. przy stałej kontroli wykonywania obowiązku leczenia odwykowego przez kuratora sądowego. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu J. N. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że kluczowe dla przestrzegania porządku prawnego po opuszczeniu zakładu karnego przez skazanego jest odbycie przez niego terapii odwykowej. Nie sposób zgodzić się jednak z twierdzeniem, że leczenie to może on odbyć w warunkach wolnościowych. Skazany w przeszłości w ramach obowiązków nałożonych na niego w okresie próby związanej z warunkowym zwolnieniem poddał się bowiem terapii odwykowej, której jednak nie ukończył. Korzystanie zaś przez niego z przedmiotowego środka probacyjnego zostało zaś odwołane. Dowodzi to problemów skazanego z kontrolowaniem swojego zachowania w warunkach wolnościowych. Dlatego więc daleko bardziej racjonalnym rozwiązaniem będzie zatem odbycie przez skazanego leczenia odwykowego w warunkach izolacyjnych. Biorąc pod uwagę jego wcześniejszą postawę wobec uzależnienia, obecnie nie daje on gwarancji, że ukończyłby terapię w warunkach wolnościowych. Niewątpliwie zaś kwestia uzależnienia od alkoholu posiada w przypadku skazanego istotne znaczenie prognostyczne. Przestępstwa za które odbywa on karę popełnił on bowiem pod wpływem powyższego środka. Dopóki zatem skazany nie rozwiąże skutecznie swojego problemu w tym zakresie, dopóty skorzystanie przez niego z warunkowego zwolnienia nie znajdzie uzasadnienia. Istotne znaczenie prognostyczne posiada w przypadku J. N. posiada również jego uprzednia wielokrotna karalność sądowa oraz korzystanie w niedalekiej przeszłości (w 2010r.) z warunkowego zwolnienia. Pomimo korzystania z przedmiotowego środka probacyjnego, skazany powrócił do naruszania porządku prawnego. W okresie próby w warunkach art. 64 § 1 kk popełnił przestępstwo pod wpływem alkoholu. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec J. N.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.