Postanowienie II AKzw 897/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 897/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej- Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie Ł J s. G zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 27 marca 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 206/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu Ł J warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 09.08.2015 r. Powyższe postanowienie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej wskazano, że Ł J odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania i w dobrym stopniu realizuje wynikające z niego zadania. Nie należy do podkultury przestępczej i pozostaje w bezkonfliktowych relacjach z innymi osadzonymi. Należy uznać jednak, że nawet bardzo dobre zachowanie w zakładzie karnym jest jedynie koniecznym, ale nie wystarczającym warunkiem do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia i nie może stanowić samoistnej podstawy do zastosowania tej instytucji. Przeciwko uwzględnieniu wniosku skazanego przemawia negatywna ocena jego właściwości i warunków osobistych. Należy mieć na względzie, że skazany był wielokrotnie karany za przestępstwa o znacznym stopniu szkodliwości społecznej, w tym za występki z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k. Skazany okresowo nadużywał alkoholu, a ponadto jest osobą nieodpowiedzialną i niedojrzałą pod względem społecznym. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i osiągnięcia pozytywnych zmian w jego zachowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. JD/mz/mz