Postanowienie II AKzw 891/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 891/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej- Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie T W s. A zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn.akt IV Kow 533/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu T W warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 05.03.2016 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone jako zmienne. Skazany odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania i właściwie wywiązuje się z wynikających z niego zadań. Nie należy do podkultury przestępczej. Kilkukrotnie był nagradzany regulaminowo. W ocenie Sądu zaangażowanie skazanego w proces resocjalizacji nie jest jednak na tyle głębokie, aby uzasadniało warunkowe przedterminowe zwolnienie. Świadczy o tym fakt wymierzenia kary dyscyplinarnej oraz odstąpienie od jej wymierzenia w innym wypadku. Ocena warunków i właściwości osobistych skazanego jest negatywna. Należy podkreślić, że pomimo młodego wieku był on już trzykrotnie karany, w tym dwukrotnie za występek z art. 280 § 1 k.k. Obecnie skazany odnosi się krytycznie do popełnionych czynów, ale na początku kary pozbawienia wolności kwestionował nawet ich popełnienie. Zdaniem Sądu Apelacyjnego przemiany w zachowaniu skazanego nie są dostatecznie głębokie, aby uznać, że prezentuje on postawę społecznie pożądaną. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostał jeszcze 1 rok i 8 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. JD/mz/at