Postanowienie II AKzw 890/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 890/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej- Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie K C s. J zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn.akt IV Kow 501/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu K C warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 28.10.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone jako zmienne. Skazany odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania i w dobrym stopniu wywiązuje się z wynikających z niego zadań. Nie należy do podkultury przestępczej. Był zarówno nagradzany regulaminowo, jak i karany dyscyplinarnie. Z opinii wynika, że jego zachowanie uległo poprawie w ostatnim czasie. W ocenie Sądu Apelacyjnego postawa skazanego w warunkach więziennych nie predysponuje go jednak do warunkowego przedterminowego zwolnienia. Ocena warunków i właściwości osobistych skazanego również jest bowiem negatywna. Pomimo młodego wieku skazany był wielokrotnie karany, w tym za zbrodnię z art. 280 § 2 k.k., a także za występek z art. 281 k.k. Opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 21 września 2010 roku stwierdza, że skazany jest uzależniony od substancji psychoaktywnych, głównie heroiny. Niewątpliwie uzależnienie skazanego ma wpływ na konflikty z prawem, o czym świadczą okoliczności popełnienia przypisanych mu przestępstw. W toku postępowania o czyn z art. 280 § 2 k.k. skazany przyznał, że dopuścił się rozboju, aby zapewnić sobie narkotyki. Występku z art. 178a § 1 k.k. skazany dopuścił się pod wpływem środka odurzającego. W zakładzie karnym skazany nie ma dostępu do substancji psychotropowych, co eliminuje istotny czynnik demoralizujący. Wobec skazanego stosowano zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności z uwagi na popełnienie umyślnego przestępstwa podobnego w okresie próby, co świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostało jeszcze 16 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. JD/mz/at