Postanowienie II AKzw 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w skł

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. M. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 28 listopada 2013r. (IV Kow. 1902/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. art.1 § 2 kkw postanawia I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że okres próby ustala na 2 lata od daty zwolnienia skazanego; II. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 28 listopada 2013r. zwolnił skazanego R. M. z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 14 maja 2014r. Postanowienie to zaskarżył prokurator i zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez niesłuszne uznanie, że mimo nieodbycia kary w całości, skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuwzględnienie wniosku skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd Apelacyjny uznał, że zarzut zażalenia zawiera oczywistą omyłkę pisarską polegająca na braku przeczenia w sformułowaniu „skazany będzie przestrzegał”, i w taki sposób odczytał jego treść. Zażalenie prokuratora wskazuje kilka istotnych okoliczności, które w jego ocenie winny prognozować negatywnie co do przyszłego zachowania skazanego na wolności. Sąd Okręgowy nie stracił ich z pola widzenia, ale uznał, że dla konstruowania prognozy kryminologicznej większe znaczenie ma zachowanie skazanego podczas odbywania kary. W fakcie, że skazany wycofał wcześniejszy wniosek o warunkowe zwolnienie, chcąc swoim dalszym zachowaniem udowodnić, że zasługuje na to dobrodziejstwo, dojrzał istotną zmianę w postawie skazanego. W okresie tym odnotowano znaczne postępy w resocjalizacji, czego wyrazem jest uzyskanie kilku nagród regulaminowych. W tych warunkach stanął na stanowisku, że pozytywne zachowanie skazanego w ostatnim okresie odbywania kary jest --- STRONA 2 --- wynikiem właściwej resocjalizacji i zmiany jakie zaszły w jego zachowaniu, osobowości i w planach na dalsze życie mają charakter trwały. Dawało to podstawy do tego, aby przed końcem kary, który jest stosunkowo nieodległy, rozpocząć jego resocjalizację w warunkach kontrolowanej wolności i kontynuować ją przez 2-letni okres próby. Nakazuje to utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia w jego zasadniczej kwestii. Zmiana orzeczenia odnośnie okresu próby spowodowana jest tylko dostosowaniem jego czasu trwania do wymogów art. 80 § 1 kk. W tym stanie rzeczy postanowiono – jak na wstępie.