Postanowienie II AKzw 889/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 889/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie R O s. T zażaleń skazanego i jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn.akt IV Kow 239/14/wz w przedmiocie zmiany postanowienia w trybie art.24 § 1 kkw i nieuwzględnienia wniosku o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania. 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. B P kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym kwotę podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie w instancji odwoławczej. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Białymstoku, na podstawie art. 24 kkw, zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 3 kwietnia 2014 roku w sprawie o sygn. akt IV Kow 239/14/wz w ten sposób, że odmówił skazanemu R O warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył obrońca skazanego zarzucając mu: - obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 77 § 1 kk poprzez uznanie, że skazany R O nie spełnia przesłanek wymienionych w tym przepisie, a które decydują o udzieleniu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku skazanego. Zażalenie złożył również sam skazany, który zarzucił że postanowienie to jest krzywdzące, gdyż spóźnienie powrotu z przepustki, na które powołał się Sąd Okręgowy nie było przez niego zawinione. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: oba zażalenia skutkowały uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowego w Białymstoku. Nie przesądzając o tym czy w przedmiotowej sprawie zachodziły okoliczności do zmiany postanowienia wydanego w dniu 3 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt 239/14/wz , wskazać należy, iż Sąd Okręgowy nie przeanalizował sytuacji skazanego w sposób prawidłowy. Sąd ten rozstrzygając w sprawie, wskazał, iż w przypadku skazanego zachodziły przesłanki do zmiany postanowienia wydanego w dniu 3 kwietnia 2014 r., na mocy którego skazany został warunkowo zwolniony z odbywania kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu meriti przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej stało się niemożliwe z uwagi na fakt, że skazany korzystając z udzielonego mu zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarne nie powrócił do zakładu karnego w terminie jak również podał niewłaściwy adres swego pobytu, czym dał wyraz lekceważącego stosunku do obowiązującego porządku prawnego. Dokonując takich ocen Sąd Okręgowy nie poczynił jednak żadnych kroków w celu ustalenia z jakich przyczyn skazany nie stawił się w zakładzie karnym. Zwłaszcza, że skazany --- STRONA 3 --- wskazał, iż przyczyną jego niepowrotu do zakładu karnego był fakt, iż w czasie drogi miał miejsce wypadek komunikacyjny, w wyniku którego skazany został lekko ranny. Co więcej, podniósł, iż o tym zdarzeniu starał się zawiadomić Zakład Karny, niemniej jednak, z uwagi na porę, nikt z centrali nie odpowiadał. Z tych też powodów zawiadomił Areszt Śledczy w Białymstoku, a w dniu następnym razem z matką stawił się w Zakładzie Karnym, gdzie też został opatrzony. Mimo tak podnoszonych przez skazanego okoliczności Sąd Okręgowy nie podjął próby ich zweryfikowania. Tymczasem zważyć należy, iż postępowanie o zmianę i uchylenie prawomocnego orzeczenia w stadium wykonawczym (art. 24kkw) jest podobne do czynności o wznowienie postępowania (…). Zanim poweźmie się decyzję, należy więc sprecyzować, jakie nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia zostały zgłoszone, ustalić czy są prawdziwe i ocenić, czy mają znaczenie dla badanego rozstrzygnięcia, to jest czy stwierdzenie ich spowodowałoby wydanie orzeczenia o odmiennej treści ( zob postanowienie SA w Krakowie z dnia 8 lipca 1999 r. w sprawie o sygn. akt II AKz 284/99, LEX 38104). Ponadto Sąd Okręgowy rozpoznając sprawę niejako od początku powinien przeprowadzić dowody i przeanalizować wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 77 § 1 kk, również te które były przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego, który podjął decyzję o warunkowym zwolnieniu skazanego z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Jedynie łączna i kumulatywna ich ocena może prowadzić do wniosków, co do pozytywnej prognozy kryminologicznej skazanego. Tymczasem Sąd Okręgowy wydając zaskarżone orzeczenie ograniczył się tylko do podniesionej kwestii bez sprowadzenia i ustalenia przyczyn spóźnienia skazanego oraz ewentualnego wpływu tej okoliczności na określenie tzw. prognozy kryminologicznej – społecznej. W tym stanie rzeczy niezbędne stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy rozpoznając ponownie sprawę winien ponownie przeanalizować wszystkie przesłanki będące podstawą udzielenia warunkowego zwolnienia, a zwłaszcza zweryfikować okoliczności, na które powołują się skarżący. W szczególności winien zwrócić się z zapytaniem do Zakładu Karnego czy skazany po powrocie do jednostki penitencjarnej korzystał z usług medycznych jak również do Aresztu Śledczego w B. czy w dniu zdarzenia skazany poinformował tą jednostkę o zaistniałym zdarzenia. Te okoliczności pozwolą na ustalenie czy „niepowrót” skazanego w terminie nastąpił z jego złej woli czy też był skutkiem wypadku losowego, który nie powinien negatywnie rzutować na ocenę postawy skazanego. --- STRONA 4 --- Ponadto Sąd Okręgowy powinien przeprowadzić także dowód z akt osobowych skazanego. Reasumując, dopiero tak przeprowadzona analiza pozwoli ustalić, czy w jego sytuacji istnieją przesłanki przemawiające za zmianą postanowienia i odmowę warunkowego przedterminowego zwolnienia. Mając zatem na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. AU/ut/ms