Postanowienie II AKzw 887/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 887/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie M O s. M zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn.akt II Kow 213/14 (wz) w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Suwałkach odmówił skazanemu M O udzielenia warunkowego zwolnienia z wykonania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 27.02.2016 r. Zażalenie na to postanowienie wywiódł skazany zaskarżając je w całości i zarzucając mu: - obrazę prawa materialnego - art. 77 § 1 kk i art. 78 § 1 kk przez ich niezastosowanie, mimo, iż zachodziły przesłanki wskazane w w/w przepisach. --- STRONA 2 --- Podnosząc powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego zwolnienia Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie skazanego pozbawione podstaw nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd penitencjarny dokonał trafnej oceny postawy skazanego przez pryzmat wszystkich ustawowych przesłanek wynikających z treści art. 77 § 1 kk. Sąd Apelacyjny w pełni podzielił ustalenia Sądu Okręgowego, iż właściwości i warunki osobiste skazanego oraz nadużywanie alkoholu wskazują, iż skazany w chwili obecnej nie daje jeszcze żadnej gwarancji właściwego zachowania na wolności, a w szczególności, że będzie przestrzegał porządku prawnego i nie dopuści się kolejnego przestępstwa Jakkolwiek opinia penitencjarna wskazuje na dobre i stabilne funkcjonowanie skazanego w trakcie wykonywania kary, to do sformułowania pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej nie stanowi wystarczającej podstawy. Samo poprawne funkcjonowanie w warunkach izolacji nie może być oceniane w oderwaniu od pozostałych okoliczności, o których mowa w wart 77 § 1 kk.. Prawidłowego funkcjonowania osoby uzależnionej od alkoholu w warunkach wzmożonego rygoru i odizolowania od czynników demoralizujących, nie można odnosić do warunków wolnościowych. Tym bardziej, że czyny, których się dopuścił skazany mają ścisły związek z jego nałogiem, a skazany po ewentualnym udzieleniu mu warunkowego zwolnienia powróciłby do rodziny, a zatem do miejsca popełnienia przestępstwa. Faktem jest, że skazany odbył terapię antyalkoholową, niemniej jednak wskazać należy, że jego zachowanie nie było jeszcze sprawdzane w warunkach wolnościowych w formie przepustek. Reasumując, w świetle całokształtu okoliczności istniejących w chwili obecnej – także zdaniem Sądu Apelacyjnego – należy stwierdzić, iż na tym etapie wykonywania kary pozbawienia wolności skazany nie daje jeszcze wystarczającej „gwarancji”, że będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. AU/ut/ms