Postanowienie II AKzw 886/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 886/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie S S s. A zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 366/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu S S warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 21.09.2015 r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany wskazując na swoje dobre zachowanie w zakładzie karnym. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 kk, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzony z tej analizy wniosek o braku przesłanki umożliwiającej zastosowanie wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługuje na pełną aprobatę. Sąd ten trafnie ustalił, iż suma wszystkich okoliczności związanych z postawą skazanego, jego właściwościami i warunkami osobistymi ocenianymi w kontekście okoliczności popełnionych czynów, aktualnie nie pozwalają na określenie pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do skazanego. Na tym etapie nie można bowiem uzyskać jeszcze przekonania, co do jego właściwego zachowania na wolności, a w szczególności, że będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni kolejnego przestępstwa. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ocenił również zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego. Jakkolwiek jego zachowanie kształtuje się na dobrym i stabilnym poziomie, tak wskazać należy, iż nie jest to okoliczność wystarczająca do orzeczenia warunkowego zwolnienia, bowiem tylko kumulatywna ocena przesłanek wyrażonych w art. 77 § 1 kk umożliwia, gdyż nawet nie obliguje, orzeczenie warunkowego zwolnienia. Z tych względów - również w ocenie Sądy Apelacyjnego - kontynuowanie resocjalizacji skazanego i ugruntowywania pozytywnych zmian w jego zachowaniu w niezmienionych warunkach jest niezbędne. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. AU/ut/at