Postanowienie II AKzw 885/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 885/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie R A P s. P zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 327/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Łomży odmówił skazanemu R A P udzielenia warunkowego zwolnienia z wykonania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 07.12.2015 r. Zażalenie na to postanowienie wywiódł skazany podnosząc, iż jego dobre zachowanie w zakładzie karnym przemawia za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. Wskazał również na ciężką sytuację swojej rodziny, którą chciałby wspomóc. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie skazanego pozbawione podstaw nie zasługiwało na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd penitencjarny dokonał trafnej oceny postawy skazanego przez pryzmat wszystkich ustawowych przesłanek wynikających z treści art. 77 § 1 kk. Jakkolwiek opinia penitencjarna wskazuje na poprawne funkcjonowanie skazanego w trakcie wykonywania kary, to do sformułowania pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej nie stanowi wystarczającej podstawy. Samo poprawne funkcjonowanie w warunkach izolacji nie może być oceniane w oderwaniu od pozostałych okoliczności, o których mowa w wart 77 § 1 kk. Tym bardziej, że zachowanie skazanego nie wskazuje by angażował się on w proces resocjalizacyjny. Skazany ma jedynie umiarkowanie krytyczny stosunek do popełnionych czynów. Na koniec, odnosząc się do sytuacji rodzinnej skazanego, wskazać należy, iż wprawdzie zgodnie z art. 77 § 1 k.k. zalicza się ona do okoliczności, jakie należy brać pod uwagę przy podjęciu decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia, bowiem wchodzi ona w zakres pojęcia "warunków osobistych" skazanego, niemniej jednak nie ma ona decydującego znaczenia dla decyzji w tym przedmiocie i może stanowić jedynie dodatkowy argument do udzielenia warunkowego zwolnienia, w przypadku gdy zostały spełnione pozostałe przesłanki o jakich mowa w art. 77 § 1 kk. Jednak w sytuacji skazanego takie okoliczności nie zachodzą. Reasumując, w świetle całokształtu okoliczności istniejących w chwili obecnej – także zdaniem Sądu Apelacyjnego – należy stwierdzić, iż skazany winien kontynuować odbywanie kary pozbawienia wolności w niezmienionych warunkach. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. AU/ut