Postanowienie II AKzw 883/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 883/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej do udziału w sprawie. po rozpoznaniu w sprawie P S K s. R zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 1031/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił skazanemu P S K przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany podnosząc, iż jego obecny stan zdrowia przemawia za udzieleniem mu przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, a opieka medyczna w zakładzie karnym nie jest w jego ocenie wystarczająca. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie jest niezasadne. W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 153 § 1 k.k.w. w zw. z art. 150 § 1 k.k.w., przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności ze względów zdrowotnych jest udzielana --- STRONA 2 --- obligatoryjnie jedynie w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary. Sąd udziela zatem przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy ustali istnienie u skazanego choroby o ostrym przebiegu, powodującej u niego poważne zmiany czynnościowe i organiczne ustroju, stwarzające trudności w szybkim jej wyleczeniu, jeżeli choroba ta - w przypadku osadzenia skazanego w zakładzie karnym, w tym również w oddziale szpitalnym takiego zakładu - przy uwzględnieniu konkretnych, osobniczych właściwości jego organizmu, stwarza realną możliwość dalszego pogorszenia stanu zdrowia. Chodzi o sytuację, w której charakter choroby lub rozmiar doznanego uszkodzenia ciała są tego rodzaju, że - z uwagi na brak odpowiedniej interwencji medycznej w warunkach pozbawienia wolności lub co najmniej znacznego utrudnienia w stosowaniu zaleconego sposobu leczenia - osiągnięcie rezultatów zapewniających uniknięcie zagrożenia życia lub spowodowania dla zdrowia skazanego poważnego niebezpieczeństwa nie jest możliwe (zob. postanowienie SN z dnia 21 lutego 1995 r., WZ 35/95, OSNKW 1995, nr 7-8, poz. 52, LEX nr 20757). Mając na względzie powyższe, Sąd penitencjarny trafnie ustalił, iż stan zdrowia skazanego, na chwilę obecną, nie uniemożliwia mu odbywania kary pozbawienia wolności. Nie kwestionując schorzenia na jakie cierpi skazany, w świetle załączonego do akt świadectwa lekarskiego (k. 9) wynika, iż może on być leczony w zakładzie karnym. Wbrew stanowisku wyrażonemu w zażaleniu ma on zapewnioną niezbędną opiekę medyczną adekwatną do jego schorzeń. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. AU/ut